4
Voorpagina Politiek

Turkije, Saoedi-Arabië en NL in Syrië

De volksopstanden in Syrië hebben de situatie in het Midden-Oosten scherper gezet dan ooit te voren. Een groot aantal landen, waaronder Turkije, Amerika (Israël), Iran en Saoedi-Arabië, houdt de gebeurtenissen nauwlettend in de gaten.

De Turkse regering kan het leed van het Syrische volk niet aanzien en pleit voor het stoppen van het geweld. Ahmet Davutoglu, de Turkse minister van buitenlandse zaken, heeft dit met klem benadrukt bij zijn bezoek aan Syrië. De Turkse regering lijkt vanuit haar Islamitische principes te pleiten voor rechtvaardigheid voor het Syrische volk. Daarnaast heeft Turkije belang bij een buurland zonder problemen. Erdogan heeft vanaf zijn aantreden de diplomatieke, economische en militaire banden aangehaald met Syrië. Eén van die opmerkelijke verdragen tussen beide landen was het afschaffen van de visum verplichtingen. Bovendien werden er afspraken gemaakt om de terreur afkomstig van de PKK aan te pakken. Er was sprake van een constructieve toenadering.

Echter, de laatste ontwikkelingen brengen dit alles in gevaar. Turkije zal blijven roepen om het geweld te stoppen, maar is voorzichtig met het bepleiten van sancties of zelfs een oproep te doen om het aftreden van Assad. De Turken zijn zich maar al te bewust van de risico’s. Roepen om het aftreden van Assad zou alle voorgaande afspraken in gevaar kunnen brengen. En het bepleiten van sancties is eveneens bedenkelijk. Irak heeft laten zien dat dit verschrikkelijke gevolgen met zich mee kan brengen. Derhalve zal Turkije zich bedachtzaam opstellen.

Voor Amerika is een Syrië zonder Assad een minder sterk Iran en tevens een sterker Israël. Met Iran als aartsvijand en Israël als eeuwige bondgenoot, is een Syrië zonder Assad voor de Amerikanen een versterking van hun machtspositie in de regio. Iran begrijpt dit maar al te goed en heeft via zijn woordvoerder van buitenlandse zaken, Ramin Mihmanperest, aangegeven dat zij zich niet zullen mengen in de binnenlandse aangelegenheden van Syrië. Zij respecteren, niets verbazingwekkends, de onafhankelijkheid van de alevitisch(sjiitische)Syrische regering. Niets nieuws onder de zon.

Saoedi-Arabië is daarentegen een ander verhaal. De opstelling van de Saoediërs wekt enigszins verbazing. Tijdens de opstanden in Bahrein zond Saoedi-Arabië troepen om de rust te laten wederkeren in de regio. Dit was een verklaarbare zet. Maar de opstelling van de Saoediërs inzake Syrië spreekt deze houding tegen. Assad die op een wrede en repressieve manier de status quo probeert te herstellen wordt hierbij niet door de Saoediërs gesteund. Je zou verwachten dat de Saoediërs net als in Bahrein voor stabiliteit zijn. Toch is Syrië een ander verhaal. Saoedi-Arabië is tegen alles wat maar banden heeft met in hun ogen het blasfemische en sjiitische Iran. Van de Hezbollah tot de nieuwe sjiitisch Iraakse premier Alawi en Assad. Rust in Syrië zou impliceren dat Assad aan de macht zal blijven en daarmee ook de steun aan Iran in stand blijft. De Saoediërs zien dit niet zitten en juichen alles toe wat de instabiliteit in het land kan aanwakkeren. Wellicht om het unieke Arabisch-Perzische machtsblok Iran-Syrië uiteen te willen rukken.

Je vraagt je natuurlijk af wat Nederland zijn positie is in dezen. Heel simpel, een diepgaande analyse is hiervoor niet nodig. Nederland met onze Rosenthal, steunt op een welhaast activistische manier het Amerikaanse beleid. En dat Amerikaanse beleid is toegespitst op het vertrek van Assad. Zelfs het boegbeeld van de Nederlandse staat ‘Royal Dutch Shell’ moet er aan geloven. Het olie-embargo van de EU komt Rosenthal goed van pas en zal morgen van kracht worden. Amerikaanse belangen wegen blijkbaar zwaarder dan de nationale belangen.

Ondertussen gaat Assad door met zijn oorlog tegen de bandieten, zoals hij het noemt. Waarbij zijn geheime dienst de Mukhabarat iedere dag mensen van hun bed licht, er executies plaatsvinden en demonstraties gewelddadig onderdrukt worden. Het lijkt er op dat het land afstevent op een burgeroorlog. Het zal nog een lange strijd worden, immers Assad kan rekenen op de steun van christelijke, sjiitische en alevitische minderheden. Een gedeelte van de wereldgemeenschap maakt zich oprecht zorgen, maar de complexe internationale betrekkingen en belangen laten ons zien dat er helaas geen andere uitweg voorhanden is dan een gewelddadig intern conflict.



 
 
 
Gepubliceerd op 01 september 2011
 

4 Reacties op Turkije, Saoedi-Arabië en NL in Syrië

  1. avatar Nehirr says:

    Beste Haci,

    Iran en Amerika zijn nimmer vijand van elkaar. Zij hebben zich echter de rol toebedeeld om elkaars vijanden te zijn omdat de meerderheid van de wereld dit gelooft. Is het niet merkwaardig dat Iran, overwegend sjitisch in het verleden tot de dag van vandaag altijd oorlog heeft gevoerd tegen de soennies ?
    Dus svp praat niet de westerse media na door te zeggen dat Amerika en Iran aartsvijanden van elkander zijn.

  2. avatar Bilal says:

    Estimates of the Jewish population in Iran vary. In mid- and late 1980s, it was estimated at 20,000–30,000, rising to around 35,000 in mid-1990s,[27] and estimated at less than 40,000 nowadays, with around 25,000 residing in Tehran. However, Iran’s Jewish community still remains the largest in the Middle East outside of Israel.[24]

    Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_the_Jews_in_Iran#Islamic_Republic_.28since_1979.29

  3. avatar Hannibal says:

    Nederland steunt een westers olie embargo. Ik vraag mij af wat het effect van zo een olie embargo is. Landen ten oosten van Syrie staan immers te wachten om zaken te doen met Syrie voor wat betreft olieleveranties.

  4. avatar Wagner says:

    @ Nehirr,
    Je moet wat geschiedenis gaan studeren.
    Als je dat hebt gedaan zal je vaststellen dat het de soenies zijn
    die in de loop van de geschiedenis de schia’s hebben opgejaagd wegens “ketterij”.
    Voor mij persoonlijke zijn het broeders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>