Najiba Abdellaoui is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Het is vandaag 45 jaar geleden dat El-Hajj Malik El-Shabazz, ook wel bekend als Malcolm X, werd doodgeschoten in New York. Jaren later staat hij bekend als Afro- Amerikaanse leider, mensenrechtenactivist,  held. Had hij vandaag de dag geleefd dan was hij gelabeld als terrorist. De Islamitische Malcolm X riep zijn broeders en zusters namelijk op tot (gewapend) verzet tegen de blanke onderdrukker. Er zijn nog steeds veel mensen die hem om deze boodschap verachten en wegzetten als onruststoker. Deze mensen weten, of willen niet weten, dat hij na zijn bedevaart in Mekka juist een mildere boodschap van solidariteit tussen mensen met verschillende huidskleuren en culturele achtergronden uitdroeg. Wat hij in Mekka had gezien had hem voorgoed veranderd, hij besefte dat de Islam niet een religie is van uitsluiting maar van eenheid in verscheidenheid.

Zijn ze nou grappig? Zielig? Gevaarlijk? Dom? Misschien een boerenmix van dit alles?

In het begin kijk je ernaar en lach je je kapot. De grappigste mensen zijn nou eenmaal de mensen die zelf niet door hebben dat ze grappig zijn. Levert natuurlijk ook leuke televisie op, zeker met wat knip- en plakwerk. Maar echt gevaarlijk zijn ze natuurlijk niet, wel een beetje zielig. Hier enkele voorbeelden in de media.

In Driebergen was het afgelopen week tijd voor de eerste jaarlezing van de Islamitische Scholenbesturen Organisatie (ISBO). De ISBO maakt een professionaliseringsslag en deze jaarlezing onderstreept dat, aldus secretaris Kamal el Addouti. En omdat het de eerste lezing betreft, kijkt hij niet alleen terug naar 2009, maar ook naar de jaren daarvoor.

De Tarieq ibnoe Ziyad in Eindhoven en de Al Ghazali in Rotterdam, beide gingen van start in 1988 en zijn de eerste bijzondere scholen met een islamitische grondslag. Dankzij deze pioneers (en de linkse partijen) is het aantal sindsdien sterk gegroeid. De ISBO telt nu ruim veertig bassischolen en twee middelbare scholen, goed voor zo'n 10.000 leerlingen. De potentie is vele malen groter volgens Kamal. "We mogen Allah danken voor art. 23 van de Grondwet: Zolang er voldoende behoefte bestaat aan een islamitische school en er aan de wettelijke voorwaarden wordt voldaan - waaronder kwaliteitseisen - kan een islamitische school worden opgericht".

Het is alweer bijna anderhalf jaar geleden dat ik hier schreef over een vriend van me die een baan werd geweigerd bij het IND, omdat hij een (Islamitische) baard heeft. De Somalische en Irakeze asielzoekers die hij voor de betreffende functie zou horen, zouden zich namelijk onveilig kunnen voelen door zijn (Islamitische) baard. Onzin natuurlijk, dus stapte hij naar de CGB (Commissie Gelijke Behandeling). Tijdens de zitting zo’n twee maanden geleden gaf de IND toe dat de baard inderdaad de reden was om hem de baan te weigeren. Verder bleek dat de stelling van de IND dat de baard gevoelens van onveiligheid bij de asielzoekers zou veroorzaken, gebaseerd is op vooroordelen en niet een bepaald onderzoek van de IND. De vraag is dan ook: Zijn de asielzoekers bang voor een baard of heeft de IND zelf een baardfobie? De CGB heeft in ieder geval geoordeeld dat de IND direct onderscheid maakt op grond van godsdienst en wacht op een reactie van de Staatssecretaris van Justitie. De arrogante houding en de verbazingwekkende vooroordelen van de IND tijdens de zitting hebben er in ieder geval voor gezorgd dat hij nog strijdvaardiger is geworden en bij een niet bevredigende reactie van de Staatssecretaris een gang naar de rechter zal maken.

Geveld door de keelontsteking heb ik deze week meer slapend dan wakker doorgebracht. En op die zeldzame momenten dat ik ondanks de pijn toch even de televisie aandeed, om mezelf op andere gedachten te brengen dan me in mijn bed onder de dekens verstoppen, heb ik van alles de revue zien passeren. Vrolijk werd ik er niet van: “Haïti getroffen door een naschok”, beelden van plunderende en wanhopige mensen. “Aanvang rechtszaak tegen Wilders”, demonstranten die van alle West – Europese windstreken op verzoek van de politicus zelve hem kwamen ondersteunen, m.b.v. anti-islamleuzen. Een oudere Nederlandse dame hoorde ik nog zeggen: “Het zijn altijd weer die allochtonen bij ‘Spoorloos’”. Ze zal wel “Opsporing verzocht!”, hebben bedoeld. Ook om treurig van te worden. En last but not least “Goedemorgen Nederland” moest weg van de publieke omroep om plaats te maken voor “Wakker Nederland”, een rechts geluid. Reden: de publieke omroep is te links. En ik maar denken dat nieuws neutraal was. Je past hoor– en wederhoor toe en klaar is Klara.

Problemen en verschillen zijn er altijd. Discriminatie zie ik voorlopig niet verdwijnen en religie - islam in het bijzonder - blijft interessante stof om kijkcijfers mee te trekken. Generaties groeien tegenwoordig op met een dergelijke kijk op het leven. Positieve geluiden zijn dan extra hard nodig.

Rapper Winne uit Rotterdam geeft een goed voorbeeld.

We Zijn 1.

Ikram Jaballah houdt ons op de hoogte over haar reis naar Gaza.

Salaam beste mensen,

Een korte update, want ik zit in de taxi richting het gebouw van de United Nations. Wij mogen niet naar Al-Arish (stad ongeveer 35 kilometer van Rafah). Er zijn reeds een aantal mensen in Al-Arish, maar die zijn opgesloten in een hotel. Een aantal andere Duitse deelnemers zijn vannacht vertrokken naar Al-Arish, maar zijn meteen bij de eerste checkpoint tegengehouden. Zij hadden tenten bij zich en weigerden weg te gaan. Zij eisen doorgang richting Al-Arish. Driehonderd Franse deelnemers hebben vannacht de Franse ambassade ' belegerd'. Zij worden gesteund door hun ambassadeur.

Jawel, het is weer bijna maandag! Tijd voor een goede daad. De goede daad van de dag is op deze fripse maandag: vasten. Traditioneel gezien vasten moslims tijdens de Ramadan, maar ook daarbuiten. Zo zijn de maandag en de donderdag favoriet voor deze geheel-en-alonthouding.

Maandag vragen we u allen om mee te vasten met ons. Maakt niet uit of je moslim bent of niet. Maak eens een statement en stop met eten en drinken (en dat andere, jeweetwel, van de pimpampetteroeni!) voor slechts een dagje. Zo rond 06.46 stop je met eten en drinken. Zo rond 16.30 begin je weer. Voor de moslims en ander gelovig volk: denk vooral een beetje aan God. Voor de rest: denk aan je lijf, aan je omgeving, aan de geweldige prestatie voor het milieu die je levert. Vergeet niet te lachen. Een cadeautje wacht je aan de andere kant. (Van dit stuk).

Daar loop ik dan. Op een grauwe, miezerige woensdagavond richting de plek die ik sinds vijf jaar als mijn thuis beschouw. Tijdens de wandeling naar mijn groene houten voordeur, zie ik in de verte een antieke vrouw, roze wangen, gekleed in een ouderwetse jurk én een oubollige jas die hoogstwaarschijnlijk veel voor haar betekent. Ze draagt twee versleten tassen met zich mee, van een firma waarvan ik de naam nu niet zal noemen. Al strijdend tegen de elementen van de herfst, baant ze zich een weg door de plassen op het trottoir. Vergelijkbaar met een kind dat de eerste stappen zet, zoekt ze, verlangt ze, ondanks de vijandige windstoten van rechts en de felle autolichten van links, naar een nostalgische balans. Maar hoe moegestreden ze ook oogt, ze laat zich door niets en niemand uit het veld slaan. Zelfs niet door haar salubriteit. Het is een oude rots in de branding. Echter, de structurele, kortstondige adempauzes en de onpersoonlijke inhaalmanoeuvres van haastige passanten, benadrukken de machteloosheid die onlosmakelijk met het ouderdom is verbonden. Het einde is ondanks haar bravoure nabij. De dame loopt op haar laatste benen en het lijkt niemand iets te schelen.

Dit stuk is ingezonden door Mimoun Boukiour

Kunnen we ooit genoeg krijgen van Ramadan? Ik in ieder geval wel van Tariq Ramadan. In het afgelopen zondag uitgezonden ‘Profiel’ werd een portret van deze getergde man geschetst. Eerlijk is eerlijk, meer dan de eerste vijf minuten van de uitzending heb ik niet bekeken, toch een citaat van deze filosoof en denker: “I’m going away: goodbye. Wilders is staying here: goodluck”. Als er schoonheid in arrogantie zou zitten, dan zou ik zo met Tariq Ramadan willen trouwen (los van zijn kijk op homoseksualiteit). Dan zou ik trouwens ook met Geert Wilders willen trouwen. Maar er zit geen schoonheid in arrogantie en misschien schiet het daarom niet op met het trouwen…

Aboe Illi daagde me uit. Na wat gedraal, kwam die aap van hem uit zijn mouw: 'akhie, laten we wel wezen, wbh is niet meer wat het is geweest. Natuurlijk, sommige stukken maken me nog wel eens blij, sommige reacties ook, maar waar is die vooruitziende blik? Waar zijn die maatschappelijk relevante, oplossingsgerichte wbh-juweeltjes gebleven? Toch niet tezamen met oldskoolers als Tasniem, Khadija, Ashraf en Mehwish met hijra naar de Werkelijke Wereld verdwenen?'. 'Schrijf. Eens. Iets. Relevants', aldus AI die zijn simpele adagium akelig nauwkeurig uitspelde.

Auw. Nou ja, iets relevants misschien niet, maar mogelijk wel oplossingsgericht? Of beter gezegd...: op naar Noordoost Groningen! Grunnen* hier wie komm!

Gisteren was een bijeenkomst van Islam Democraten in de Poldermoskee te Amsterdam. Je weet wel, de partij die de sharia wil invoeren in Nederland* die een zetel heeft veroverd in de Haagse gemeenteraad en dat nu ook wil doen in andere steden. Zij wilden gisteren een kerngroep samenstellen voor de Amsterdamse afdeling.

Ik kwam slechts een half uur te laat binnen en probeerde de situatie enigszins in te schatten. Bijna allen waren het jonge dames en heren, uit Amsterdam en actief op de een of andere manier in het maatschappelijk debat. De voorzitter van de politieke partij was eerst aan het woord en later ontstond een levendig gesprek met de ruim 20 aanwezigen, wat resulteerde in een interessante en (hoe kan het ook anders met een groepje moslims bijelkaar) gezellige avond.

Nu ze toch bezig zijn om alles en iedereen harder en harder aan te pakken, hoop ik (tegen beter weten in) dat ze ook de ‘pak slaag’ weer in ere zullen herstellen. Dat je die irritante kabouters in de tram gewoon een klap kan geven als ze lopen te schelden/spugen/klieren, zonder dat je zelf sancties hoeft te verwachten. Ik weet dat we hier in Nederland erg voorzichtig zijn... veels te voorzichtig om ook maar aan klappen te denken, want voor je het weet staat de politie voor de deur en wordt je kind geconfisqueerd door de kinderbescherming. Maar er moet toch wel meer kunnen dan ze alleen te waarschuwen?