Vrijdag 3.55 Kennelijk heb ik het alarm van 3.35 uur weggedrukt. Het alarm van die iPhone lijkt wat problemen te geven. We zijn in ieder geval laat, dus snel uit bed! M’n lieve vrouw rent naar de keuken en maakt alvast wat te eten klaar. Ik kan nog net die 3 minuten extra blijven liggen. 3.58 Ik word naar beneden geroepen en kom met m’n ogen nog halfdicht aan tafel. Ik ben nog vol van gisteravond, dus meer dan 2 broodjes en een kop thee gaat er echt niet in. Daarna veel drinken (wat een paar uur later er net zo snel weer uitgaat), tanden poetsen en wudu (rituele wassing) doen. 4.25 Het ochtendgebed verrichten en daarna weer het bed in om de tweede helft te gaan slapen. 7.45 “Abbu! Wakkel wolden! Opstaan!” M’n dochtertje is wakker en heeft aandacht nodig. Heeft iemand tips hoe je het fenomeen ‘uitslapen’ bij een kind van 2 introduceert? Ga door met lezen van "24 uur Ramadan"...

Ik begrijp weinig van het conflict in Kirgizië en zou een Oezbeek echt niet van een Kirgiziër kunnen onderscheiden. Ergens hoorde ik dat het conflict zijn basis zou hebben in een enkel incident tussen jongeren. De meeste kranten belichtten de vermoedens dat voormalig president en halve zool Bakiyev erachter zou zitten. Hij zou weer aan de macht willen komen door het land te destabiliseren met knokploegen die zich voordoen als Oezbeken bij de Kirgiziërs en vice versa. Een andere partij die in de laatste 20 jaar een vinger in de pap had, was de Russische overheid. Ook is er de suggestie dat dit soort 'derde-partij'-theorieën enkel dienen om van de echte oorzaak af te leiden: simpel landjepik en racisme op basis van afkomst. Wat de uiteindelijke reden ook mag zijn, ondertussen werkt er een hoop mensen om de problemen op te lossen. Check dit filmpje van Al Jazeera met de sterkste oplossing tot nu toe.

Dit stuk is ingezonden door Ayse Bayrak

Op een conferentie, gehouden tijdens de dagen van het Multifestijn in Utrecht, werden bezoekers door Stichting Islamitisch Centrum Nederland uitgenodigd om met elkaar in debat te treden over de stelling: 'Geen breuk maar verbinding'. Hierbij werd ondermeer 'het falende leiderschap’ van moslimorganisaties besproken. Drie heren, Racit Bal, Abdulwahid van Bommel en ene Martijn de Koning zetten de toon van het debat door ons deelgenoot te maken van hun hersenspinsels over dit onderwerp, mij in totale verwarring achterlatend. De eerste twee heren konden wat het onderwerp betreft een sigaar uit eigen doos presenteren. Martijn de Koning koos ervoor zijn betoog te beginnen om de leiders van Nederland eens op een rijtje te zetten. In zijn top drie staat met stip op 1: Abdul Jabbar van de Ven, op de voet gevolgd door Jassine El Fourkani (sorry nooit van gehoord) en op een schamele derde plaats: Tariq Ramadan. Wellicht begint nu ook bij menig lezer de verwarring toe te slaan.

Een indruk van de Multifestijn (bron: multifestijn.nl)

Het is voor mij zonder twijfel een van de verwarrendste, maar ook inhoudelijk rijkste hoofdstukken uit de Qur'an. Soerah Al-Hoedjoeraat (49) laat zowel het mooie van de mens als het zelfvernietigende aspect naar voren komen, met een klap op den kanis. Al-Hoedjoeraat (De Kamers) behandelt o.a. omgangsvormen tussen de gelovigen en de Profeet (vzmh), het belang van het stichten van vrede tussen moslims onderling maar ook tussen andere volkeren ("met rechtvaardigheid, en weest onpartijdig. Voorwaar, Allah houdt van de onpartijdigen."49:9). Ook de verschillende stadia van geloven komen er in voor: van directe overgave aan de Schepper tot de krachtige overtuiging van het hart.

Twee punten die ik nog niet genoemd heb, zullen mensen mogelijk bekend voorkomen. Ga door met lezen van "De Kamers"...

Meteen als je binnenkomt wordt je vriendelijk ontvangen door de keurige dames en heren van de organisatie. Ik kijk gelijk om me heen of ik al wat bekenden zie. Zo’n festival is namelijk altijd weer een uitgelezen moment om vrienden uit het hele land te spreken die je normaal gesproken te weinig ziet. De decoratie is wederom prachtig (heb meteen afspraak gefixed met de ‘interieurverzorgster’ voor m’n eigen huisje) en je wordt zo ondergedompeld in de mystieke sfeer dat je automatisch in de ‘chill-mode’ overgaat. Het Mawlid Festival is één van de grootste Islamitische festivals in Nederland en draait om de belangrijkste man in ons leven: De profeet Mohammad (vrede zij met hem). De man die ons inspireert, die we meer lief hebben dan wie dan ook en wiens voorbeeld we proberen te volgen. 

Hieronder een fotoverslag (foto's van Herwin Wels)

Gisteren was het de twaalfde van de Islamitische maand Rabi-ul Awwal. Voor vele moslims van Amerika tot Japan zijn dit momenten van vreugde, contemplatie en dankbetuiging. Dit is namelijk de periode waarin Profeet Mohammed vzmh werd geboren. Je kunt in deze periode lezingen en festivals bezoeken, vasten en stil staan bij de lessen van de Mawlid. Volgens de Quran werd hij als niets anders gezonden, dan als een Barmhartigheid voor de werelden. Misschien is dat ook de belangrijkste les van de ‘Mawlid’ (of Milaad, zoals het ook genoemd wordt) voor moslims: om stil te staan bij die Barmhartigheid van Allah (swt) en om je band te versterken met Allah (swt) en Zijn Profeet (vzmh). Hieronder twee evenementen die het noemen waard zijn.

De wereld kan zo gruwelijk zijn. Soms zie je dat niet. Of wil je het niet zien. Eigenlijk is het best begrijpelijk als je het niet wilt zien. Maar soms, heel soms, zie je het wel én leg je onbewust de mooie en de lelijke dingen op een symbolische weegschaal. En dan besef je hét. Liefde kan op macroniveau niet op tegen alle ellende in de wereld. Maar het kan nog erger. Het is namelijk minstens zo kwalijk dat er mensen bestaan die deze misère gebruiken om de politieke agenda te ondersteunen. Toen ik onderstaande beelden zag van geëxecuteerde gehandicapte Nigerianen moest ik denken aan de selectieve geschiedenisinterpretatie van Ben Kok. Iemand met zo’n korte voor- en achternaam verdient het om vaak genoemd te worden. Jawohl, Ben Kok.

In een commentaar op een oude post van mij verwees 'sincere' naar een fijngevoelige lezing over de dood. Ik moest hier aan denken toen ik gisteren op Funx een jonge programmamaker genaamd Yeghia in 'debat' hoorde gaan met een Wildersadept met de zeer Turkse naam Mehmet. Ik weet niet of ik de namen goed hoorde, maar het debat dat volgde, was op zijn minst opmerkelijk te noemen, alleen al vanwege de categorische misverstanden tussen de beide heren.

Het begint alweer een beetje te kriebelen en, hoewel ik me er soms een beetje voor schaam, is het toch ook wel logisch uit te leggen dat ik me zo voel. De bekeerlingendag 2010 komt er aan, de derde alweer. Parbleu, ik heb er zin in, ouwe!

Allereerst moet ik zeggen dat ik hier schaamteloos mijn eigen pr aan het voeren ben, waarvoor mijn (niet zo heel erg gemeende) excuses. Dit jaar mag ik namelijk mee helpen met de organisatie. Dat klinkt roffer dan het is. Ik mag waarschijnlijk een badge dragen met CREW erop. Ik mag misschien iemand van het station halen. Mogelijk ook boekjes of pamfletten uitdelen. Zeker ook posters ophangen en mensen hinderen met spam en doorstuurmailtjes. Een vertalinkje hier of daar, maar al het zware werk wordt door onze regelneven en -nichten gefikst, uiteraard Nr2 en Cobus, maar ook de Brabantsie Drie mogen niet vergeten worden. Ga door met lezen van "De Derde Nationale Bekeerlingendag"...

Gisteren kwam er een gastspreker een lezing geven tijdens het wekelijkse vrijdagsgebed. Hij gaf een creatieve draai aan een erg bekend verhaal, de schepping van Profeet Adam (as) door Allah (swt). Hieruit haalde hij inspiratie en lessen om altijd overleg te plegen en anderen te betrekken bij het nemen van besluiten. Binnen de familie, het huwelijk, op werk, met vrienden, etc…  Het feit dat de meeste toehoorders eerste generatie Pakistaanse mannen waren, maakte dit tot een aangename beleving voor mij. Komtie…

Soms is het verbazingwekkend eenvoudig om ergens bij te horen. Als nieuwe moslim (bekeerling, terugkeerling, weetikveelhoe je het wilt noemen) wordt er nog wel eens gedacht dat je extra je best moet doen om ‘erbij’ te horen; oeltra-orthodox in daad en gebaar, een megabaard, een mooie hoogwaterbroek en stijfgestreken qamies (das eigenlijk gewoon een ander woord voor hemd, maar qamies klinkt interessanter). Niets is minder waar. Soms word je ergens zelfs ingedeeld zonder dat je het wilt of weet...

Met de regelmaat van de klok verschijnen er een drietal mailtjes in mijn inbox: fatawa over het vieren van kerst (niet doen), ervaringen met het niet bijster halalle gevogelte van KFC (niet doen) en sektarische uitnodigingen die de onderstaande uitspraak van de Profeet (vzmh) misbruiken:

De Profeet (vrede en zegeningen zijn met hem) heeft gezegd (wat vertaald kan worden als volgt):
"Voorzeker, de mensen van het Boek die er vóór jullie waren, splitsten zich op in 72 groepen. En voorzeker, de volgelingen van deze religie zullen zich opsplitsen in 73 groepen, waarvan er 72 in het vuur zijn, terwijl er één in het paradijs is, en dat is de Jama'ah." (overleverd door Abu Dawud en Ahmad).

De jama'ah, zo legt ons een andere overlevering uit, is de 'geredde' groep en zal de groep zijn die is zoals de Profeet (s) en zijn metgezellen. En daar heb ik uiteraard totaal geen problemen mee, zoals je zult begrijpen. Anders had ik maar geen moslim moeten worden. Uiteraard is er wel een ander probleem dat ik heb, maar dat is voornamelijk met de mailtjes zelf.

Dit verslag is het tweede deel van de trilogie over de Hajj (Pelgrimstocht) die ReFlex onlangs heeft mogen meemaken. Lees hier deel 1.

De avond ervoor - Na 5 dagen Makkah ben je aardig gewend aan de nieuwe omgeving, de drukte (inmiddels is Makkah volgestroomd), de mensen, het eten. Maar elke keer als je naar de moskee gaat of de tawaaf doet om de Ka’aba blijf je dat magische gevoel houden, alsof je in een onwerkelijk sprookjespaleis terecht bent gekomen. Je beseft niet dat het allemaal echt is en dat je één van de gelukkigen bent die hier mag zijn. En het is nu nog maar één dag voordat de Hajj echt begint. Vanavond doen we weer onze Ihram aan en gaan de bijbehorende beperkingen weer in. De spanning is bij iedereen voelbaar, over een paar uren verlaten we de luxe van ons hotel om de voetsporen van de Profeet vrede zij met hem te volgen.