Op 1 maart werd het live debat uitgezonden tussen lijsttrekkers op EenVandaag met als titel 'Lijsttrekkersdebat, laatste test voor partijen'. Altijd interessant debat, maar hier en daar wat vaagjes. Waarom was bijvoorbeeld Wilders aanwezig, terwijl de PVV maar in twee steden meedoet. MAAR opmerkelijk was het introfilmpje dat werd getoond bij de stelling 'Islam vormt bedreiging Nederlandse samenleving'. Wellicht kan een redactionele medewerking van Wilders een verklaring vormen voor dit stukje, waarbij niets anders werd getoond dan straatjochies in Culemborg en dat soort rellende pubers (+/- 36:30). Mohammed Benzakour mailde naar ons: "Precies dit, en niet eens de zieke geest van Wilders, maar precies DIT is waar het gif van dit land zit...in dit soort (niet eens meer) subtiliteiten schuilt precies de munitie van Wilders en zijn fans... dit is ver, ver, ver voorbij  'we zijn slechts de boodschapper' - EenVandaag!! AVRO en Tros!!". U kunt contact opnemen met redactie@eenvandaag.nl.

De wereld kan zo gruwelijk zijn. Soms zie je dat niet. Of wil je het niet zien. Eigenlijk is het best begrijpelijk als je het niet wilt zien. Maar soms, heel soms, zie je het wel én leg je onbewust de mooie en de lelijke dingen op een symbolische weegschaal. En dan besef je hét. Liefde kan op macroniveau niet op tegen alle ellende in de wereld. Maar het kan nog erger. Het is namelijk minstens zo kwalijk dat er mensen bestaan die deze misère gebruiken om de politieke agenda te ondersteunen. Toen ik onderstaande beelden zag van geëxecuteerde gehandicapte Nigerianen moest ik denken aan de selectieve geschiedenisinterpretatie van Ben Kok. Iemand met zo’n korte voor- en achternaam verdient het om vaak genoemd te worden. Jawohl, Ben Kok.

Poehey, eindelijk een beetje bijgekomen van de gekte van de 3de Nationale Bekeerlingendag 2010. Het was gekkenhuisdruk en kapotgezellig, en, uitgezonderd de immer aanwezige leermomenten, een geslaagde dag. Een paar mooie lezingen, een hoop pers, veel vrienden en familie en heel veel broeders en zusters, oud en nieuw. Als bonus ook nog eens een stuk of 11 nieuwe moslims die op de dag zelf hun geloofsgetuigenis wilden uitspreken! Dat benne nie slecht ouwes!

De volgende dag klopte mijn hart vol verwachting. Media en Islam is meestal geen geslaagde combinatie, al helemaal niet als het over nieuwe moslims gaat. Bekeerlingen zijn ofwel nepperts ('je bent toch moslim geworden omdat dat moest van je nieuwe schoonouders of partner?') ofwel radicalinski's ('jamaar, de meeste bekeerlingen zijn toch extremisten?'). Dat soort stereotypen wilden we maar wat graag aanpakken, maar de mediale realiteit is soms weerbarstig, zeker als je met woorden in de weer gaat...

Soms is het verbazingwekkend eenvoudig om ergens bij te horen. Als nieuwe moslim (bekeerling, terugkeerling, weetikveelhoe je het wilt noemen) wordt er nog wel eens gedacht dat je extra je best moet doen om ‘erbij’ te horen; oeltra-orthodox in daad en gebaar, een megabaard, een mooie hoogwaterbroek en stijfgestreken qamies (das eigenlijk gewoon een ander woord voor hemd, maar qamies klinkt interessanter). Niets is minder waar. Soms word je ergens zelfs ingedeeld zonder dat je het wilt of weet...

Klokslag twaalf uur. Een bel hadden we niet. Er hing slechts een antieke pendule waarvan we niet met zekerheid konden vaststellen van welke rommelmarkt die afkomstig was. De vermoeidheid ging door merg en been. Het was tijd om te pauzeren. De docent diende de vijfentwintig - aandachtig naar de klok kijkende - melancholieke adolescenten toestemming te geven om hun boterhammen te nuttigen tijdens de welverdiende pauze. Je kon het je zelfs niet permitteren om middels bijdehante non-verbale signalen, de ‘absolute autoriteit’ op de hoogte te stellen van het recht om te pauzeren. Het was namelijk geen recht, eerder een beloning. Een ieder die het daar niet mee eens was, mocht dit kwartier samen met de overige vierentwintig stoffige tafels en stoelen doorbrengen. Je wachtte rustig af. En als het zover was, kon het eindeloos lang duren. Als gevangen die na jaren in vrijheid worden gesteld, mochten ook wij in die memorabele pauzes uiteindelijk van die hemelblauwe lucht genieten. Voor even dan.

Faizel Enait is weggelopen na een discussie met Jeroen Pauw. De twee heren werden midden in het gesprek onderbroken door Witteman voor de bekende zapservice. Pauw noemde de hoofddeksel consequent een muts en heeft bekend niet te geloven in de multiculturele samenleving. Enait op zijn beurt maakte hem en zijn collega's uit voor mediaracisten. Bekijk het hier. Enait werd uitgenodigd omdat hij door de rechter in het gelijk was gesteld: Hij hoeft niet meer op te staan voor de rechter en de hoofddeksel is toegestaan tijdens rechtszaken. Met een selectie dure woorden vertelt hij vanuit zijn religie geinspireerd te zijn om te strijden voor de verkregen rechten. Hij meldde ook dat er moslims zijn die het niet met hem eens zijn. Ik ben er één van. Waar ik hem (en vele anderen) wel in steun is dat hij vecht voor zijn rechten, en dat doet binnen de 'stalen kaders van de rechtstaat'. Dat is zijn goed recht als Nederlander en moet hij vooral blijven doen. 

Was het weglopen dan wel zo nodig? Nee, het is zelfs heel fout van Enait. Maar het overschakelen van Pauw&Witteman naar de zapservice is niets anders.

Update: Reageerder Alison wijst op een filmpje dat meer fragmenten bevat van dezelfde uitzending, dit geeft een ander (lees:beter) beeld van de situatie. Dank Alison.

Ga door met lezen van "Wie liep als eerste weg?"...

Bijna een jaar geleden schreef ik over het populaire stripboek THE 99 dat inmiddels in acht talen verkrijgbaar is. In THE 99 zijn de striphelden gebaseerd op de 99 Schone Namen van Allah (swt). Destijds meldde ik ook dat er een animatie-serie op komst was door onze enige echte Endemol. Het is zo ver, deze week is de eerste video online gegaan. Netals in de papieren versie is de eerste aflevering een introductie van de striphelden en hun avontuur. Als fervent X-Men en Spiderman kijker is het altijd weer wennen met die rare 3d-achtige animaties tegenwoordig. Los daarvan is het een interessant verhaal met echte helden waar de hedendaags multiculturele kinderen zich verbonden mee zullen voelen. Kijk en oordeel zelf.

Laat ik gewoon heel eerlijk zijn. Ik vind echt niks B'ers dan Arabische films. Zag laatst een film, waarvan ik dacht dat die in 1976 gemaakt was. Die dikke snorren, miami-vice kapsels, vormloze broeken én uitgerekte marktshirts. Wat blijkt bij de aftiteling? Twee-duizend-en-negen broeder! Ik vraag me trouwens ook af waar mijn gedoneerde kleding heen gaat; de volgende lading moet seriously richting Arabië. Maar goed, die films zijn niet allemaal van B-kwaliteit; af en toe vind je een speld in die enorme hooiberg. Mijn beleving van Al Risalah was daarom anders. Komt uiteraard door de inhoud, setting én mijn eerste kennismaking met de Profeet. Gek genoeg was zijn aanwezigheid, ondanks het ontbreken van een personage duidelijk voelbaar.

Het gebruik van de woorden ‘sinds de moord op Theo van Gogh’ zorgt ervoor dat de lezer stilzwijgend een hoofdgedachte definieert én deze tegelijkertijd aanvaardt. Ook dit artikel begint met ‘sinds de moord op Theo’. Het schetst op bijna kinderlijke wijze een reeks van gebeurtenissen. Hiermee wordt gesuggereerd dat de islam in alle media-uitingen is geïnfiltreerd én ook in alle segmenten van de maatschappij de kritische geesten tot (zelf)censuur heeft gedwongen. Deze structureel misbruikte inleiding speelt vanuit cognitief oogpunt in op het sentiment van de minder kritische lezer. Deze is daardoor overtuigd voordat er überhaupt iets inhoudelijks is vermeld. We moeten volgens de schrijvers zelfs al vijf jaar noodgedwongen op eieren lopen.

Is het iemand opgevallen dat niet alleen de mannelijke smurfen, maar vooral smurfin een hoofddoekje draagt? En de barbafamilie het dragen van burka’s stimuleert? Dat Rogue nooit handen schudt? Batman geen varkensvlees eet? Pinocchio vijf keer per dag bidt? Gepetto de bedevaart heeft gedaan? Popeye homo’s verafschuwt? Vader Abraham stiekem een imam is? Dat Cartman’s antisemitische uitspraken op een moslimschool zijn aangeleerd? Olijfje nooit zonder mahram reist? Dat Dragon Ball Z de corrigerende tik rechtvaardigt? Kinderen voor kinderen het publiek met de grootheid van Allah indoctrineert? Goed, het blijven slechts interpretaties.

Toen ik nog moslimvrij op de bank zat in Mijdrecht, bekeek ik eens een soort rondom10-programma op de vrijdagavond in de pauw-en-wittemanloze dagen. Mijn moeder lag boven te slapen. Ik kwam net terug van een rondje planken in het dorp (we ripten de metalen buis bij de laadplaats van de Aldi in tweeën!) en zat nazwetend wat te zappen. Ik kwam bij dat programma een jongeman tegen met een vlasserig baardje en vele praatjes. Ik ergerde me een ietsepietsie aan hem.

Wat me opviel was dat hij er nogal provocerend tegenin kletste - het precieze onderwerp weet ik niet eens meer, waarschijnlijk iets binladerigs of zo. Provocatie is bij mij zeker niet per definitie vies, maar iets aan deze jongeman leek me te hinderen. Ah ik weet het alweer: zijn gladde kakkineuze stem zal het zijn geweest. Toendertijd was ik onwetend en amsterdamsplat-fundi, zelfs al leefde ik in het polderse suburbia (projectie heet dat, geloof ik). De jongeman in kwestie was Mohammed Cheppih, vanavond om 23.15 op nl2 te zien in een aflevering van Profiel.

Schrik niet, het gaat alweer over de hoofddoek. Afgelopen week werden de uitslagen bekend van de enquete die werd gehouden door Top-X en Wijblijvenhier.nl. De conclusie: maar liefst 40% van alle jongeren tussen de 16-24 is tégen het dragen van de hoofddoek. Veertig procent is veel, zo benadrukken ook de media, maar niet verrassend. Kijk, hoe Kees, Jan, Hero, en Fleur erover denken weten we inmiddels wel. Moet er ook altijd van zuchten, maar blijkbaar lijken de media het niet vaak genoeg te willen benadrukken.

Oh jawel! Koren op de molen van de gemiddelde burger van Rotterdam. Ook nog wat koren op de molen van de gemiddelde islamofoob, de slecht geïnformeerde racist, de lelijkinterpreterende discriminant, de bevooroordeelde oelewapper en alle partijen met boter op hun hoofd. Tariq Ramadan Is Weer In Opspraak (vanaf heden: TRIWIO).

Nadat deze zogenaamde wolf-in-schaapskleren met de verborgen agenda het homo-incident in de Roffa'se heksenketel ternauwernood had overleefd (er bleek niets van te kloppen, maar het kleeft wel...), rolde hij alweer door naar het volgende sappie-verhaal.