Lees hier deel 1

De plots felle wind benam haar de adem. Het was rustig aan dek en haar moeder was er niet. De boot was net onderweg naar Newcastle gegaan en iets verderop stond een kleine blonde jongen van een jaar of 12 te zwaaien naar de wal. Naar iemand. Haar moeder? Er stond verder toch niemand anders? Wat deed dat ventje nou? Hij was gekleed in een donkerblauw trainingspak en witte airmax - met gifgroene swoosh.

Ze dacht aan de mail die ze had gekregen van een vriendin.

(voor O.)

Ze keek om zich heen en voelde de druk. De zon stond hoog en brandde krachtig. Haar hoofddoek was iets te strak gezet die ochtend en bovendien had ze de verkeerde kleur gekozen. Zwart leek haar wel geschikt voor deze dag. Haar moeder had haar weer afgezet bij de ingang en parkeerde de auto. De schuifdeuren maakten een zacht suizend geluid, maar eindigden met een onbarmhartig geluid, zowel wanneer ze openden als wanneer ze dichtgingen. De zachtheid verdween dan en maakte plaats voor een doffe klap.