Vrijdag 3.55 Kennelijk heb ik het alarm van 3.35 uur weggedrukt. Het alarm van die iPhone lijkt wat problemen te geven. We zijn in ieder geval laat, dus snel uit bed! M’n lieve vrouw rent naar de keuken en maakt alvast wat te eten klaar. Ik kan nog net die 3 minuten extra blijven liggen. 3.58 Ik word naar beneden geroepen en kom met m’n ogen nog halfdicht aan tafel. Ik ben nog vol van gisteravond, dus meer dan 2 broodjes en een kop thee gaat er echt niet in. Daarna veel drinken (wat een paar uur later er net zo snel weer uitgaat), tanden poetsen en wudu (rituele wassing) doen. 4.25 Het ochtendgebed verrichten en daarna weer het bed in om de tweede helft te gaan slapen. 7.45 “Abbu! Wakkel wolden! Opstaan!” M’n dochtertje is wakker en heeft aandacht nodig. Heeft iemand tips hoe je het fenomeen ‘uitslapen’ bij een kind van 2 introduceert? Ga door met lezen van "24 uur Ramadan"...

De laatste tijd kom ik steeds meer en meer in het biologisch vlees en voedsel terecht. Ik heb inmiddels al mogen genieten van de eerste lading lamsvlees van de Groene Moslims en het smaakte heerlijk! Vooral de kennis dat het ‘schoon’ vlees is zonder onnodige antibiotica en andere troep en het feit dat het écht op halal wijze is geslacht, maakte het vlees nog vele malen zaliger. Als geboren carnivoor zal ik wel nooit vegetarisch worden, maar ik ben wel steeds bewuster gaan eten. Ik word dan ook blij van een bericht dat het de actiegroep ‘Wakker Dier’ gelukt is om C1000 te laten stoppen met hun ‘kiloknaller’ aanbiedingen van vlees. De ‘grootste slager van Nederland’ werd met effectieve tegenreclames door Wakker Dier afgeslacht en neergezet als dierenbeulen: Een kilo vlees is een kilo dier, geen stuntartikel! Dieren lijken de laatste jaren steeds meer respect te krijgen in de maatschappij én terecht. We laten ze niet meer als stuk vlees misbruiken in reclames.

Hoe zit dat met vrouwelijk vlees?

Vorige week bedacht ik om de tuin eens even van Jetje te geven. Ajax zou zaterdag de eerste thuiswedstrijd spelen en ik wilde mijn grasmat strak millimeteren. Overigens speelden ze niet op mijn grasmat, maar als Ajax begint, moet ik altijd aan de staat van mijn eigen grasmat denken. Associaties, wat doe je eraan.

Terwijl ik in de brandende zon onkruid zat te plukken - ongewenst kruid bedoel ik, onkruid bestaat niet - en de grasranden onder handen nam, bedacht ik dat ik weer iemand in de moskee ging ontvangen die 'interesse' heeft in de Islam. Geen flauw idee of het iemand is die moslim wil worden, of dat het juist een 'stoker' is, zoals me laatst overkwam, maar het basisidee is dat iedereen welkom is. Ja, toch?

 Hey mensen, ik ben weer effetjes terug bij wbh. Ik was er een tijdje niet helemaal bij - ik moest nog even landen na mijn nieuwe 'gezinssituatie'. Zoals sommigen misschien hadden gezien, had ik recentelijk een bruiloft en, tja wat zal ik zeggen: het was zeer gezellig en knus en fijn. We hadden 'm bewust een beetje mini gehouden. Oma was er (en gewoon nog een beetje fief lopen doen met d'r 90plus ook!), me pa en zijn vrouw, me ma en d'r man, een hussie broertjes met partner en kinderen, wat schoonvolk, een paar vrienden, zowel pre-Islamitisch als van latere tijden. Fijn eten en gaan met die banaan.

Ook mijn favoriete tante was er. Ondanks dat we niet veel contact hebben gehad in de laatste paar jaren is het sporadische contact wel altijd bijzonder warm gebleven. Vreemd genoeg was mijn oom er ditmaal echter niet bij. Iets met niet goed tegen hoofddoekkies kunnen of zo. Vreemd om te horen van zo'n ouwe opstandige anarchist. Maar dat moet ie natuurlijk lekker zelf weten. Wie weet, als ik ooit nog eens cojones kweek, vraag ik hem er naar.

Geloof het of niet, maar ik heb maanden zonder telefoon gezeten. Ik was mijn archaïsche Nokia in mijn lunchpauze op een bankje in het centrum van Rotterdam vergeten. Omdat ik dat nummer al twaalf jaar had, leek het me respectvol om een afscheidssms’je te sturen.

“Lieve u, mijn vertrouwen in de mens ligt op ‘n erbarmelijk laag niveau. Bovendien wijzen statistieken uit dat u hoogstwaarschijnlijk geen eerlijke vinder bent. Dus hierbij wil ik u feliciteren met uw nieuwe aanwinst. Ik wil er graag wat over vertellen...

"Hij die gelooft in Allah en in de Dag des Oordeels, laat hem goed zijn voor zijn buren”- Profeet Mohammad (vrede zij met hem)

Een mooi gebod van de Profeet, maar soms heel lastig om op te volgen. Vooral als je in een buurt woont, waar buren elkaar nauwelijks zien en een ieder voor zich leeft. Buren hebben in de Islam best een belangrijke status (onderbouwd in vele overleveringen en verzen in de Quran), maar vaak wordt dit onderschat of genegeerd. Toen ik anderhalf jaar geleden verhuisde, wilde ik dat dus anders doen. Ik wilde vanaf het begin een goede relatie aangaan met mijn buren.

Moslims in China? Halal en bier? Cultuur en religie? Putri schrijft over de plaats van cultuur en religie voor moslims in China.

Het is een opvallend groot, wit gebouw met Islamitische accenten, bekroond met een halve maan op de groene koepel op het dak. Twee mannen staan voor de ingang, kijkend over een leeg parkeerplein, te roken en te druk in gesprek om mijn bescheiden groet op te merken. Ik loop nieuwsgierig de lege ontvangsthal in –al zoekend naar verwijzingen die leiden tot de vrouwengebedsruimte, maar zie vervolgens de menukaart uitgestald op een houten standaard. Ik lach in mezelf terwijl een jonge vrouw op mij afloopt.

'Moslim buurt' in China

De Verlichting stamt uit de achttiende eeuw. Omdat de Verlichting ontstond in het Westen, wordt deze stroming tegenwoordig ook alleen maar geassocieerd met het Westen. Dit is een beperkende kijk, zowel op het Westen als op de Verlichting. Het brengt verder met zich mee dat het Verlichtingsdenken gemonopoliseerd of gekaapt wordt in discussies. Het Verlichtingsdenken zou bijvoorbeeld diametraal staan ten opzichte van Islamitisch denken. Daarmee is de discussie over de veelzijdigheid van Islamitisch denken dan direct afgelopen. Dat is een hele oppervlakkige wijze van redeneren die niet alleen het Islamitisch denken tekort doet maar meer nog het Verlichtingsdenken.

Gisteren was het 11 juli 2010. Een speciale dag in zekere zin. De dag dat heel Nederland oranje was, de dag dat de leeuwen de stieren zouden verslaan. Althans, dat was de verwachting. En verder nog iets bijzonders aan 11 juli? Er was nog iets. Iets waar we ons voor schamen en het liefst willen vergeten, iets wat ons al jaren achtervolgt. We weten toch nog wel waar het allemaal om draait? Tuurlijk wel. Het gaat om de WK-titel, de Gouden Beker. Drie keer scheepsrecht!

WRONG! Daar heb ik het niet over. Ik heb het over 11 juli 1995. De dag dat meer dan 8000 moslimmannen en jongens zijn afgeslacht. In de heuvels, in het bos, overal waar ze liepen. Mannen weggeplukt bij hun vrouwen, moeders of dochters. Niet wetend dat ze elkaar nooit meer zouden zien. De massamoord in Srebrenica van 15 jaar geleden, daar heb ik het over.

Foto: Zeynep Eryigit

Egypte is een land met vele dimensies, overheerlijk eten en prachtig weer. Het is dit land aan de Middellandse Zee waar ik mijn eerste gestoofde duif eet en de lekkerste mangosappen en vis ooit nuttig. Het is dit land waar ik maar een kleine week heb doorgebracht voor Nederland. Vreselijk zeg! Nederland is sinds kort namelijk begonnen met social diplomacy. Hierbij reist een delegatie Nederlandse burgers af naar een bepaald land en gaat daar in gesprek met officiële instanties. Het delen van de persoonlijke ervaringen als Nederlander zorgt voor een reëler imago van Nederland. Althans, dat is de hoop. Nederland staat namelijk niet meer overal bekend om haar tolerantie, klompen en molens maar min of meer om de extreem rechtse Nederlanders die het de immigranten (vooral moslims) lastig maken.

“Waarom zijn wij drieën ******* de enigen in deze tram die een oranje shirt aan hebben?” , schreeuwen de drie Hollandse jongens steeds door de tram. Ze hebben duidelijk te veel gedronken en een uur na de gewonnen wedstrijd tegen Brazilië zijn ze in een vrij euforische stemming. De tram zit verder inderdaad vol met mensen zonder een oranje shirt, dus de constatering is feitelijk juist. Maar doordat de jongens vrij lawaaierig zijn en er op blijven hameren, begint het provocatieve vormen aan te nemen. De rest van de tram negeert die gasten, maar na 5 minuten onzin aangehoord te hebben, heeft een Surinaamse jongen het gehad. “Omdat wij buitenlanders zijn, daarom!” De tram passeert de West-Kruiskade en nog meer ‘buitenlanders’ stappen in. “Nee, hoezo ben jij een buitenlander? Je praat gewoon Nederlands toch?”, reageren de jongens.

Hoewel vandaag in teken stond van de afschaffing van de slavernij, ging het de afgelopen dagen meer over racisme. En dan een specifieke vorm, namelijk anti-semitisme. Onlangs luidden Joodse belangenorganisaties, hoogleraren en rabbijnen zelfs de noodklok over de sterk groeiende antisemitisme en kwam Marcouch met het genieuze idee om lokjoden in te zetten. Voor ik verder ga: Natuurlijk moet agressie tegen Joodse medelanders uitgeband worden, of de agressoren niet-Joden zijn of Joden zelf (wat blijkbaar ook gebeurt). Maar warempel, wat blijkt? Anti-semitisme is de afgelopen jaren afgenomen en het is juist geweld tegen moslims wat is toegenomen (tip: lees ook dit). Heel toevallig is het vandaag ook precies een jaar geleden dat Marwa El-Sherbini werd vermoord door iemand die haar islamitische identiteit niet kon dulden.

De vraag is... wat doen we hiertegen? Lokmoslims inzetten?

Marwa El-Sherbini

Je kent ze wel. Mensen die niet van categoriseren houden en zichzelf daarom maar in een ‘rond hokje’ plaatsen: de wereld. Deze 'wereldburgers' zijn meestal niet veel verder geraakt dan de Ardennen of Chersonissos en lopen op feestjes te pronken met hun tolerantie. Bovendien houden ze ervan om te benadrukken dat Albert Heijn-couscous zo lekker is en dat ze aandoenlijke buitenlandse buren hebben. En dat ze graag naar Marokko op vakantie willen. En dat Najib Amhali zo grappig is: “Sla is sla”.