Dit verslag is het tweede deel van de trilogie over de Hajj (Pelgrimstocht) die ReFlex onlangs heeft mogen meemaken. Lees hier deel 1.

De avond ervoor - Na 5 dagen Makkah ben je aardig gewend aan de nieuwe omgeving, de drukte (inmiddels is Makkah volgestroomd), de mensen, het eten. Maar elke keer als je naar de moskee gaat of de tawaaf doet om de Ka’aba blijf je dat magische gevoel houden, alsof je in een onwerkelijk sprookjespaleis terecht bent gekomen. Je beseft niet dat het allemaal echt is en dat je één van de gelukkigen bent die hier mag zijn. En het is nu nog maar één dag voordat de Hajj echt begint. Vanavond doen we weer onze Ihram aan en gaan de bijbehorende beperkingen weer in. De spanning is bij iedereen voelbaar, over een paar uren verlaten we de luxe van ons hotel om de voetsporen van de Profeet vrede zij met hem te volgen.

In het vorige deel is de betekenis van het offerfeest behandeld. In dit deel een uitwijding op een minder positief gehoorde reactie op het offerfeest.

Waarom waarom?

Het offerfeest wordt helaas niet door iedereen goed begrepen of positief gewaardeerd. De volgende vraag wordt vaak gesteld door islam-critici: Is het verhaal van Abraham's offer niet een recept voor religieus geweld? Een bekende Nederlander die deze vraag positief beantwoordt en verdedigt is Paul Cliteur.

Dit verslag is het eerste deel van de trilogie over de Hajj (Pelgrimstocht) die ReFlex onlangs heeft mogen meemaken.

De koffer. De koffer gaat maar moeilijk dicht, dus mijn lieve vrouw drukt hier en daar wat knopjes in en ‘klik’ koffer dicht. Alleen net iets te goed dicht, want er zit nu een code op, die we niet weten. Geduld is het trefwoord van de Hajj, dus we bleven relatief rustig en wisten dat de Hajj nu al voor ons was begonnen. Wel lichte paniek in huize ReFlex. Ik wilde al een hamer en beitel pakken (voor de koffer, niet voor m’n vrouw), maar bedacht gelukkig nog net dat er misschien wel ergens op internet iets staat over hoe je een Samsonite koffer kan kraken. Niet dus! Via via krijg ik uiteindelijk een telefoonnummer van ene Kees uit Oud-Beijerland. We racen richting Oud-Beijerland, vinden Kees en in 23.2 seconden heeft hij de koffer open. We zijn Kees voor eeuwig dankbaar en racen naar het vliegveld.

"Liefde is de weg naar God. De hoogste vorm van liefde is overgave. Overgave betekent offers brengen. Het hoogste offer is zelfopoffering."

Eid Mubarak, gezegend offerfeest! Een aantal dagen geleden stonden de bedevaartgangers daar, met hun handen naar de hemel gericht. Op de Jabbal Ar-Rahma, de 'berg van barmhartigheid'. Dat is een andere naam voor de berg Arafat, die zijn naam dankt aan de allereerste love story op aarde. Het verhaal van Adam en Eva, die na de val niet alleen van God en het paradijs loskwamen, maar ook van elkaar verwijderd raakten. Volgens de overleveringen kwam Adam na de val in India terecht (volgens volksverhalen in Sri Lanka op Adam's Peak) en Eva in Arabie. Zij hervonden elkaar en leerden elkaar opnieuw kennen ('Arafat' betekent (her-)kenning) op deze berg, waar Allah hun fouten vergaf. Met liefde is alles mogelijk...

Leyla Cakir is gastarbeider bij wijblijvenhier.nl

Volgens Karen Armstrong verkeren wij 'op een kruispunt, waarbij de mens in deze chaos de keuze moet maken tussen haat en scheiding of compassie en gerechtigheid'. Als we naar de wereld om ons heen kijken, is deze ogenschijnlijk in chaos. De economische crisis, wederzijdse angst en machtstrijd zijn onderdeel van deze dagelijkse angst en chaos. Waar wij onszelf echter nog niet altijd bewust van zijn, is dat de werkelijke chaos in onszelf schuilt. Een chaos, waarin we niet meer weten hoe we ons verhouden met anderen, niet meer communiceren en niet meer stil staan bij onszelf. Er zijn momenten waarop ook ik mijzelf erop betrap dat ik opgejaagd leef, aan één stuk door blijf handelen en de tijd voorbij vliegt.

Dit is een vervolg op deel 1. 'Als het laatste uur aanbreekt, terwijl je een jong boompje naar de gaarde draagt om het te planten, ga dan door en plant het.' - Profeet Mohammed (vzmh)

In het vorige deel is onder meer uitgelegd dat er verschillende perspectieven bestaan om naar de werkelijkheid te kijken en er bestaan verschillende talen om deze perspectieven te beschrijven. Vanuit religieus/spiritueel perspectief bestaat het hele universum uit tekenen van het Goddelijke. De taal van symboliek wordt gebruikt om de tekenen van God te beschrijven. Zo kan met deze kennis, inzicht en contemplatie, een natuurlijk en 'alledaags' object als een boom, veranderen in een inspiratiebron en begrepen worden als God's wegwijzer voor het goede leven. De tekenen van God in het universum zijn echter per definitie ambigu. Dat blijkt ook uit sommige negatieve reacties op deel 1.

'Ziet gij niet hoe Allah de gelijkenis van een goed woord geeft? Het is als een goede boom, waarvan de wortel hecht is en zijn takken reiken tot in de hemel. Deze brengt door het gebod van zijn Heer zijn vrucht voort in ieder jaargetijde. (...)' (Koran 14:24-25) "Elke boom kun je aan zijn vruchten kennen, (...)" (N.T.- Lukas 6:44) 

'Eid mubarak allemaal! De ramadan is voorbij. Deze maand bood ons de ideale gelegenheid om onze zelfbeheersing en wilskracht te trainen. Diegenen die de ramadan bewust hebben verricht, hebben daarmee een stevig fundament gelegd om de rest van het jaar goed door te komen. Immers, gezonde vruchten groeien aan gezonde bomen. Over bomen gesproken... het allereerste woord dat ik leerde lezen en schrijven was "boom", uit het bekende rijtje "boom, roos, vis, vuur, mus, pim etc.". Toeval of niet, de boom is een veelgebruikte metafoor in zowel wetenschap, filosofie als religie.

“Ik sliep, maar mijn hart waakte.” - Salomon volgens Hooglied 5:2 

De Ramadan is de meest spirituele maand voor moslims. Het is de maand van Genade en Barmhartigheid. De maand waarin de Barmhartige uit Barmhartigheid de Heilige Koran openbaarde met als doel de mens barmhartigheid te leren en terug naar haar 'Bron' te leiden. De ‘tanzil’ of ‘neerdaling’ (van de openbaring) is een beweging van boven naar beneden, van Hemel naar Aarde. De Ramadan is de maand waarin moslims wereldwijd extra weerstand bieden tegen de Aardse aantrekkingskrachten, om zich meer te richten op het Hemelse en zichzelf spiritueel op te laden. Met andere woorden, tegen de stroom in een beweging van beneden naar boven.

Hamza Perez is 21 jaar oud als hij door een sterfgeval in zijn nabijheid begint na te denken. Dit nadenken leidt tot rationele denkprocessen: drugsdealers zoals hij worden meestal niet erg oud en nemen een hoop slachtoffers mee in hun val. Het leidt ook tot contemplatie: als kind van gelovige katholieke ouders is hij niet onbekend met God. Hij besluit moslim te worden en een persoonlijke relatie met Allah aan te gaan. Zoals de naam Perez misschien al aangeeft is Hamza van Puerto-Ricaanse afkomst. Hij is het onderwerp van een documentaire genaamd New Muslim Cool. Voorlopig is deze documentaire helaas niet te zien in Nederland, alhoewel Joep-Tjoep wel al het een en ander laat zien.

Zaterdag 11 april organiseerde Minhaj-ul-Quran het Milaad Festival 2009. Het Milaad Festival is elk jaar toch weer een soort van hoogtepunt tussen alle andere Islamitische activiteiten en dat is ook dit jaar weer zo. Bij binnenkomst word ik verwelkomd door de altijd vrolijke Meryem met een schaal vol zoetigheden. Ik pak een lekkere dadel, mijn vrouw natuurlijk weer de chocoladereep (dat dacht ze tenminste, bleek een dadelreep te zijn).

In het foyer hangt een gezellige sfeer, verschillende culturen, veel bekenden, keurig netjes geklede broeders (strak in pak) en zusters (mooie bordeaux hoofddoeken) van de organisatie. De Dr. Anton Philipszaal was deze avond even een Islamitische enclave.

Afsluiting Milaad Festival 2009 [Foto: Meryem Touzani]

Zoveel antipathie tussen religies, levensovertuigingen, culturen, beschavingen... tussen mensen! Begrijp mij niet verkeerd, ik heb zeker niet de illusie dat we daar zomaar verandering in kunnen brengen en ben zelfs bang dat de mensheid gedoemd is tot zichzelf. Een verdoemenis die inherent is aan het onvermijdelijke, tevens voor mij onbegrijpelijke, menselijke aspect van vijandschap. Neem de 'atheïsten versus gelovigen' bussenacties als voorbeeld. ‘Atheïstische bussen’ die aangevallen worden door ‘gelovige’ bussen en vice versa. Ik zag het al voor me: twee van die rode bussen, een met een pro-God en de ander met een anti-God reclame, verwikkeld in een busrally. Allebei hopend de ander te overmeesteren met spectaculaire rijkunstjes en stootjes om als eerste bij de bushalte te komen en de meeste mensen in het voertuig te krijgen. Dat het niet zover is gekomen... Wacht eens even, we zitten wel degelijk in een vergelijkbare wedstrijd.

"When the young Schuon talked with him, the venerable old man drew a circle with radii on the ground and explained: "God is in the center, all paths lead to Him."

De kwadratuur van de cirkel (Engels: 'Squaring the circle') is een metafoor die staat voor een onmogelijke en zinloze opgave. De uitdrukking komt van het wiskundige probleem om een cirkel en een vierkant te bedenken die exact dezelfde oppervlakten hebben. Het wiskundige bewijs dat de kwadratuur van de cirkel onmogelijk is, heeft vele wijzen er niet van weerhouden om toch vele jaren pogingen te ondernemen om het probleem hoe dan ook op te lossen.

We worden ouder aan de dameskant bij WBH! Lang zullen ze blijven... Na mijn lieftallige collega’s Eighty en Meryem mocht ik afgelopen zaterdag ook een x aantal kaarsjes uitblazen. En hoewel ik iedereen uit-en-te-na had gezegd geen moeite te doen mij te ‘verrassen’ met verjaardagsgeschenkjes, heb ik, stiekem met een bijna kinderlijke agitatie, het ene pakje na het andere in snelvaart opengeslagen. Een boek als cadeau herken je in één oogopslag. Zo dacht ik bij het zien van alle rechthoekige pakjes vereerd te zijn met een goede stapel hoogstaande literatuur, terwijl ik in werkelijkheid gedwongen ben op een meervoudige zelfanalysekuur.

Ga door met lezen van "Het Nut van het Zelfhulpboek"...