Voorpagina Cultuur, Ervaringen

Dag tante!

Door alle nieuwe vormen van communiceren en de social media is iedereen met iedereen ‘bevriend’, bekend of onbekend, zussen, meiden, geef het beestje maar een naam, maar respect is soms ver te zoeken.

Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind het nog steeds vreemd staan, ‘dag’ aan het begin van een mail. Eerst dacht ik dat het aan één persoon lag, maar steeds vaker krijg ik mails die beginnen met ‘Dag Amina’. Of kwam het door de regio waar je in woont? Nee, ook daarin was bij de geadresseerde grote diversiteit.

Voor mijn gevoel is ‘dag’ iets wat je zegt als je weggaat en begin je een mail met: Hallo, Hoi, Hi of ‘Beste…..’ Is het een officiëler bericht dan wordt het ‘Geachte….’. Vroeger leerden we ook nog alle titels zoals ‘weledelgeleerde’. Mail je naar een moslim dan begin je met ‘As salaam aleikoem’, wat je dan weer op diverse manieren kunt schrijven. Maar ook dan moet er nog wel iets bij, zoals hallo, beste of geachte.

Eens, al weer heel wat jaren geleden, stuurde ik een islamitische man een mail met alleen ‘As salaam aleikoem Mr. X’. Dat  viel blijkbaar niet in goede aarde want ik kreeg er een hele vervelende mail op terug waarin stond dat ik geen fatsoen had hem op die manier aan te spreken.

Zelf vind ik het niet prettig als voor mij onbekende vrouwen, mij zuster noemen. Ja, ik weet dat we als moslims zusters voor elkaar zijn en ik zie ook veel van mijn vriendinnen als moslimzusjes. Maar het komt ook voor dat het jonge meiden zijn die mij zo noemen en dan denk ik: ‘Hallo, ik kon je moeder zijn!’.  Toch spreek ik hen daar niet op aan zoals die islamitische man bij mij wel deed.

Een paar jaar geleden na een jongerenbijeenkomst die ik georganiseerd had, kreeg ik een mail van de jongeman die de presentatie had gedaan en hij sprak mij aan met ‘Tante Amina’. Dat vond ik nou leuk. Hij toonde respect. Kijk, als die jonge meiden dat nou ook zouden doen! Zo gebeurt het ook in de Marokkaanse cultuur. Jongeren noemen een andere oudere vrouw ‘ghelti’ wat ook tante betekent.

Hoewel ik mij ook soms oud voel bij het woord ‘tante’. Ik heb twee grote neven, van 30 en 31, waar ik al vanaf hun geboorte tante van ben en ook zal blijven. Als ik met hen ‘praat’ op Facebook zoek ik altijd naar een alternatief voor tante. Soms zet ik dan ‘Your aunty’. Klinkt niet zo oud. Maar de heren blijven mij toch gewoon ‘tante’ noemen.

Nu pas geleden schreef iemand, wederom een jong iemand die ik (nog) niet persoonlijk ken, in een mail: meid. “Sorry meid, ik wist niet dat…..” Dan denk ik: Meid? Ze zal het wel goed bedoelen, maar weet je wel wat het betekent? Laat ik eens opnoemen wat ik allemaal op internet vond: dienstmaagd, dienstmeid, dienstbode, straatmeid, ordinaire meid en ‘een meid is groot, flink en stoer’. Nou groot, flink en stoer ben ik allerminst, een maagd ook niet meer en al helemaal geen dienstbode.

Oké, ik gebruik het woord ook wel eens. ‘De meiden’, zijn mijn twee oudste dochters en tegen een vriendin die het even moeilijk heeft kan ik het ook wel gebruiken. Maar toch niet tegen iemand die je niet kent en die jaren ouder is dan jezelf! En ik heb echt mijn geboortedatum gewoon op Facebook staan hoor.

Door alle nieuwe vormen van communiceren en de social media is iedereen met iedereen ‘bevriend’, bekend of onbekend, zussen, meiden, geef het beestje maar een naam, maar respect is soms ver te zoeken.

avatar

Amina Sebbar is eigenaar van Buro Prinor en auteur van de kinderboekjes ‘Voor het slapen gaan’ en ‘Moslimmetje spelen’.

Lees andere stukken van Amina