Voorpagina Islam

Kerken in Arabië

In 2000 was ik met een aantal vrienden aan het rondtoeren in Syrië. Die vrienden gingen ook naar Jordanië en Libanon. Landen waar ik niet heen kon, omdat ik alleen beschikte over het groene reisdocument en niet het bordeauxrode. In de praktijk is er dus er weinig te merken van een inter-Arabische solidariteit! Enfin, het gaf mij wel de gelegenheid op mijn gemak Syrië geheel te doorkruisen en twee weken lang de oude stad van Damascus te verkennen.

Op één van mijn vele zwerftochten door de oude stad kwam ik bij een katholieke kerk. In die kerk heb ik voor het eerst in mijn leven een mis bijgewoond. Vlakbij de ingang leunend tegen een pilaar observeerde ik de hele gang van zaken met belangstelling. De parochianen die de kerk binnendruppelen zagen mij staan, maar negeerden mij verder alsof het de gewoonste zaak was dat vreemde snuiters al leunend tegen een pilaar in hun kerk rond koekeloeren. Nu heb ik altijd een zwak gehad voor het katholicisme, was ik geen moslim geweest dan zou ik terstond volgeling worden van de enige ware kerk: De Heilige Moederkerk.

Aan het protestantisme heb ik altijd een instinctieve hekel gehad ik weet niet precies waarom, misschien omdat ik mijn lange reis door het onderwijs ooit begon op een katholieke peuter- en kleuterschool. Hoe het ook zij, de leer van Luther en Calvijn heb ik gevoelsmatig altijd ervaren als ketterij. Ik verdedig het katholicisme dan ook met verve in discussies met protestantse en dring er als een ware missionaris bij hen op aan om toch terug te keren in de schoot van de Heilige Moederkerk. Wat hen altijd in de war brengt. Een moslim die hen niet wil bekeren tot de Islam maar hen uitnodigt tot het katholicisme. Geen leuker tijdverdrijf dan spelen met de vooroordelen van mensen.

Het deed mij wel wat die mis bijwonen misschien vooral omdat het in het Arabisch was, maar zeer zeker ook de serene sfeer. Het christendom is het slecht vergaan in het Midden Oosten in de loop van de eeuwen verdween het als de godsdienst van de meerderheid en werd het een minderheidsgodsdienst en die minderheid wordt steeds kleiner. Zo is de helft van de Irakese christenen op de vlucht geslagen voor de chaos waarin Irak verkeerd sinds de bezetting. Het zou een groot verlies zijn als het christendom als religie zou verdwijnen uit het Midden-Oosten.

Daarom moeten de landen in het Midden-Oosten ervoor zorgen dat er onmiddellijk vrijheid van godsdienst wordt ingevoerd en dan niet in theorie zoals vaak nu het geval is, maar ook in realiteit. Mensen moeten kiezen welk geloof ze willen volgen naar geweten zonder bang hoeven te zijn voor repercussies van welke aard dan ook. Alle wettelijke en sociale belemmeringen die Oosterse christenen ondervinden bij het bouwen van kerken, het propageren van hun geloof moeten verdwijnen. Daarnaast moeten missionarissen van buiten het Midden-Oosten vrij toegang krijgen om hun geloof in alle vrijheid te verkondigen.

Er zijn al enkele stappen genomen in die richting, maar nog lang niet genoeg. Zo zijn er in de Golf al een aantal landen die, die ruimte mondjesmaat geven en één land heeft dat recent ook gedaan, maar het is nog lang niet genoeg maar elke stap in de goede richting is er één! Alleen Saudie Arabië weigert zich aan te sluiten bij deze landen maar dat zal ook niet lang meer duren. Voor sommige moslims zullen deze ontwikkelingen vloeken in de moskee zijn en zij zullen zich er met hand en tand tegen verzetten. Maar uiteindelijke zullen zij het onderspit delven de meerderheid van de moslims hoe verknocht ook aan hun religie wenst namelijk niet in een theocratie te leven.

De angst waarmee de tegenstanders van het recht op vrijheid van godsdienst schermen namelijk dat missieactiviteiten door christelijke missionarissen moslims massaal zal verleiden over te gaan tot het christendom is al in het verleden ontkracht en zal zich ook in het heden niet voordoen. De Franse katholieken hebben 130 jaar lang missie bedreven in Algerije met financiële, militaire en politieke steun van de Franse overheid (hoezo scheiding kerk en staat) en het resultaat was een zeer magere oogst aan bekeerlingen. Zelfs het Franse staatsburgerschap, financiële, maatschappelijke voordelen kon de Algerijnen niet overhalen het geloof van hun voorvaderen te verloochenen. Het is eigenlijk een belediging naar de islam en moslims toe om zo te denken!

Laat er daarom gewoon vrijheid van godsdienst zijn in de Islamitische wereld en ik ben er heilig van overtuigd dat de islam als religie een eerlijke concurrentie strijd met glans zal winnen van andere religies en zelfs van seculiere ideologieën. Trouwens wat zou het uitmaken als honderd miljoen moslims zich zouden bekeren tot het Christendom, een andere religie of zelfs a-religieus zouden worden? Wij moslims zullen ons marktaandeel op wereldschaal met gemak behouden gezien de kwantitatieve groei en het aantal bekeerlingen. Het probleem zit niet in de kwantiteit maar in de kwaliteit daaraan schort het nodige. Dus moslims die hun heil ergens anders willen zoeken, moeten dat vooral doen en zouden dat vooral in alle vrijheid moeten kunnen doen. Nieuwe leden zijn natuurlijk altijd van harte welkom, het lidmaatschap is gemakkelijk te verwerven en insha’Allah binnenkort ook zonder problemen opzegbaar.

avatar

Mohammed is: Een Man (althans als men dat woord slechts als geslacht opvat), een Moslim (in hart en nieren totaal, echter in daad maar mondjes maat), een Maliki (maar tot zijn schande moet hij bekennen al-Muwatta nog nooit gelezen te hebben), een Afrikaan, een Noord-Afrikaan, een Maghrebijn, een Berber/Amazigh, een Riffijn, een Ayzenay, een Aqarou3, een Arabier (in culturele zin), een Westerling, een Europeaan, een Nederlander, een Hollander, een Zuid-Hollander, een Leidenaar, een Voorschotenaar, een Vlietwijker.

Lees andere stukken van