Voorpagina Ervaringen, Maatschappelijk, ReFlex' klaagboek

Huisje, Boompje, Portemonneetje

Er zijn nog maar een paar maandjes over voordat we thuis een nieuw leventje mogen verwelkomen, insha’Allah. En dat hebben ‘ze’ ontdekt, de babyspulletjes-verkopers. De krantjes, magazines, bladen met ‘alles wat u en de baby nodig heeft’ vliegen ons om de oren. Voor mij is het allemaal wel duidelijk, een ijzersterk marketingmechanisme van de baby-maffia, die ons wil doen geloven dat we echt niet zonder al die prullaria kunnen. Helaas is het belangrijkste deel van hun doelgroep, de zwangere vrouw: iets minder helder dan ik en daardoor een simpele prooi.

Neem bijvoorbeeld een kinderwagen. Die begint tegenwoordig pas bij zo’n driehonderd euro voor een ‘normaal’ ding. En dan zit er van alles en nog wat op, waarvan ik denk: ‘Is dat wel nodig?’ Ja, natuurlijk!, zal de verkoper je vertellen. Maar trap er niet in beste mensen! Sommige zijn halve SUV’s. Want wat moet je met super all-terrain-wielen? Je neemt je kindje toch niet mee op een safari tocht door de jungles in Nederland? De wegen hier zijn sowieso zo recht als een liniaal. Maar uiteindelijk wint de marketing toch, want je hebt wel iets nodig om de nieuweling in te vervoeren. En zo is het eerste wagentje van de aanstaande kleine al duurder dan mijn eerste wagen (ouwe klassieke Toyota Corolla).

Laatst zag ik weer een knap staaltje marketing van de baby-industrie: Een startpakket zuigflessen, bestaande uit o.a. vier zuigflessen en twee extra spenen voor de pasgeborene. Ik kan het natuurlijk als onervaren vader fout hebben, maar volgens mij heeft een kindje maar één mond. Wat moet het dan in hemelsnaam met maar liefst vier flessen en twee extra spenen??

En dat is nog maar een startpakket. Zo zijn er nog meer wonderlijke zaken te bespeuren in de baby-industrie. De kwetsbare vrouwen hebben het al moeilijk in deze periode en dan krijgen ze ook nog te maken met collega’s en vriendinnen die wel al die onzin in huis hebben. En natuurlijk heeft niet iedereen zo’n man in huis, die het dan meteen weer in de juiste proporties kan zetten en het allemaal kan relativeren. Het is dan ook soms onbegonnen werk om je vrouw te beschermen tegen deze hype. Het is toch een beetje ‘ik tegen de hele industrie’ en mijn marketingbudget is iets beperkter dan die van hen.

Uiteindelijk is het enige wat het kindje écht nodig heeft een beetje liefde en een Playstation 3.

avatar

ReFlex is WBH’er van het eerste uur. Geboren in de jungle van India, opgegroeid in de straten van Rotterdam-West. Het leven is een paradox, dus is hij getrouwd met een Amsterdamse Pakistaanse. Hij is apotheker van beroep, Ajax-supporter van nature. Plezier haalt hij uit zijn islamitische studies, uit zijn sport en vooral uit zijn gezin en twee kinderen! Oh ja...en zijn naam is Jilani Sayed.

Lees andere stukken van