Voorpagina Ervaringen, Opmerkelijk

Faisal goes USA: Aankomst

Faisal blijft ruim twee maanden op Amerikaans grondgebied om te studeren aan de UCLA en daarna maakt hij een reis door het land. Als hij niet bezig is met luieren, zal hij via de website teken van leven geven.

Ik bevind me nu al een week op de campus van UCLA en ben hard bezig te integreren in de American student life. Dat lukt aardig moet ik zeggen. Ik heb veel meegemaakt en al veel gedaan. Maar voor ik alles vertel, zal ik eerst beginnen bij het begin: De aankomst in de Verenigde Staten.


Welcome? (vlnr Ouafa, Apo, Zohra, Hanane en Faisal)

De zachte landing op Houston Airport is een mooi begin van mijn USA trip die hier begint en (na een aantal steden) eindigt. Netals iedereen moesten ook wij langs de douane voor de paspoortcontrole alvorens we konden doorvliegen naar LA, onze eindbestemming voor vandaag. Dat ging niet vlekkeloos. Van de vijf groepsleden zijn er twee aangehouden voor nadere ondervraging: Zohra en ik.

Ik zat in een kamer zonder klok. Er hingen plattegronden van het Midden-Oosten en Noord-Afrika aan de wand en pal voor mij een levensgrote Amerikaanse vlag, waarvan ik meerdere malen de sterren (50 stuks) en strepen (13 stuks) heb geteld. Na een uur wachten haalde een grensbewaker mij op. Zonder mij aan te kijken of te groeten, werd ik opgedragen mee te lopen naar een kleine kamer met bureau, computer en twee stoelen.

De ene na de andere vraag kreeg ik op mijn bord: Waar ben je geboren, hoe betaal je al je reisjes en waarom ben je hier. Even dacht ik dat hij me vroeg of ik denk dat Turkije zal winnen. Tijdens zijn ondervraging kon ik het niet laten om de situatie op te merken: de man met een donut in zijn linkerhand en mijn paspoort in zijn andere. Wat heb ik een honger.

Op alle vragen heb ik natuurlijk antwoord gegeven, want ja… wat heb ik nou te verbergen? De antwoorden waren belangrijk, maar mijn sympathieke actie was echt doorslaggevend. Ik bood hem een tissue aan nadat hij zijn stoel onder had geniest met snot. Hij nam het aan met een glimlach. Na de smeurie van zijn neus en de stoel te hebben afgeveegd, zette hij meteen een stempel in m’n paspoort en ik kon weg.

Wat was ik blij en gefrusteerd tegelijk. Ik heb dit moeten meemaken terwijl ik al twee keer eerder probleemloos in het land ben geweest. En het is heel vervelend want hierdoor hebben we de aansluitende vlucht gemist. Eenmaal buiten stonden – hoe lief – de drie groepsleden te wachten op mij. Er klopte alleen iets niet: Zohra was nog steeds weg.

Om een lang verhaal kort te houden: Zohra is maar liefst vijf uur verhoord op een onaangename manier, zonder dat wij ervan op de hoogte zijn gesteld. De reden hiervoor is het feit dat ze geboren is in Iran en haar vader een politiek verleden aldaar heeft. Voor dit soort gevallen heeft de VS een aparte procedure waarin ze even vergeten dat je een mens bent en wel moe kunt worden van het snel antwoorden op snelle vragen die meerdere malen gesteld worden.

Na deze mentale marteling die ze heeft doorstaan, waren we natuurlijk meer dan opgelucht om haar terug te zien. We sloten niet uit dat ze teruggestuurd was naar Nederland. Veiligheid is goed, maar iemand die te boek staat als één van de beste studenten van Nederland en een visum heeft ontvangen na tig fomulieren te hebben ingevuld, verdient beter dan deze discriminerende behandeling.

Met geluk konden we nog die avond mee met de laatste vlucht. Tot die tijd zaten we lekker aan de Amerikaanse pizza’s en de medium (1 Liter) frisdanken. Ja, de pret is niet te verpesten! In LA worden we opgehaald door Santi, hij neemt ons – na dringend verzoek om iets te eten – mee naar een Egyptisch restaurant. Een hippe tent waar je ook een hooka kunt roken en het leuke is dat het eten van halalvlees in deze tent een optie is. Heel frappant eigenlijk.


Zin in halal vlees?

Met een volle maag reden we naar UCLA, niet zo ver weg van hier. Aan deze universteit gaan we de komende maand doen alsof we studeren. Exciting!

avatar

De oprichter. Geboren, getogen en woonachtig in die mooie stad achter de duinen. Altijd klaar voor een revolutie of gewoon een kopje thee. Typisch Faisal...

Lees andere stukken van Faisal