Voorpagina Ervaringen

Ik, hamster

Noem me maar een hamster. Ik ben alleen niet zo’n heel slimme hamster. Waar een hamster zaken verzamelt die hem of haar door de winter heen helpen, verzamel ik voornamelijk sentimentele knipkaartjes uit mijn leven. En die kun je niet eten als het koud wordt. Alhoewel sommmige zaken wel je hart verwarmen, en dat helpt je toch ook de winter door?

Zo was het dit weekend tijd voor een ongegeneerde schoonmaak/opruimactie, waarbij er zakelijk moest worden geredeneerd. Hoeveel ruimte heb ik? Hoeveel spullen heb ik? Ah. Lastig, dat gaat niet passen. Met het hart in de schoenen en de longen opgepoetst en klaargeventolind (stofwolken in de voorspelling, vooral bij de laatste pakketten die achter de boekenkast stonden) was het tijd voor de grote tazkiyya (zuivering van het hart en de ziel) van mijn woning.

Allereerst koos ik voor de eitjes, zogenoemd omdat ze een makkie zijn: oude rekeningen, contracten van niet bestaande telefoons van koelkastafmeting. Hatsjikidee, snipperdesnapper en in de oudpapierbak. Vervolgens werd het trikkie: wat te doen met contracten van eerste woningen (ah, 19 jr. oud en solo als remy in die verre stad Den Haag… voor wel drie hele maanden waarna ik terug naar mama rende…), kopieën van zelf opgestelde bijna stoere opzegbrieven ("Geachte Mevrouw/Meneer, Bij deze zeg ik mijn UPC-contract op, omdat ik al drie maanden de tv-kabel door een gat in het raam heb hangen wegens die nog steeds niet opgeloste kabelbreuk op driehoog. En nee, de buurvrouw geeft geen toestemming om te boren. Maar een gat in mijn raam?!?) en nog meer van zulks ikbenbijnavolwassen-zaken.

Alras werd het lastig als Nina. Wat te doen met correspondentie van mijn eerste vriendinnetje uit groep 4 ("Lieve dinges (noggeenNoureddine) ik vind je stom en wil geen verkering met je. Lars is veel leuker. Geen groetjes van Samira. ps: haha grapje, ik ben toch op jou!") of met die valentijnskaart uit de brugklas (ik weet nog stééds niet van wie dat ding is!). Ergens vond ik ook nog een ouwe foto van de E3 van Argon. Tot mijn verbazing was ik de grootste van het team, met een DonJohnsonachtig megawave-kapsel dat mij niet geheel misstond.

Dus. Waar was ik?

Oh ja, wat gooien we nu weg en wat houden we? Als je op 39 m2 leeft en je hamstert nu nog steeds dan is er een punt dat je in de problemen komt. En ik wil die ouwe seizoenskaarten van Ajax gewoon niet weggooien. Daarnaast moet ik wel plek maken voor mijn collectie film/concert/museumkaartjes van dingen die ik gezien heb met me Meissie. Die is nummer 1 en mag nooit weg! Maar wat gaat er dan aan? Ach en wee, ik vrees dat mijn creatiefschrijvenverzameling van de middelbare school gaat sneuvelen. Ik kon oefenen wat ik wilde, maar dat zou waarschijnlijk toch nooit wat worden, aldus Mw Van Geel.

Ergens rond half vijf ’s middags op een pishrainy zondag, kom ik tot de conclusie: ik moet gewoon een box huren. Zo’n hamster douwt toch ook alles gewoon in zijn boom? Ze zullen met die wereldwijde boskapacties toch ook op gegeven moment tot de conclusie komen dat niet alles in hun eigen boom past en de boom van de buren huren voor drie eikels?

avatar

In het jaar dat Elvis stierf, werd Noureddine geboren. Op zijn negende kreeg hij een skateboard. Op zijn 20ste werd hij in Schotland verliefd op boeken. Op zijn 27ste werd hij moslim en vond hij zijn draai. Hij werkt in de gehandicaptenzorg en denkt soms dat hij bijna Arabisch kan lezen maar vraagt dan toch om een klinker. Hij jat de beste grappen van de missus, steun en toeverlaat sinds 2006. Af en toe vertaalt hij wat poëzie omdat het leven dan gewoon beter is.

Lees andere stukken van