Voorpagina Maatschappelijk, Media

Hip-Hop ondersteunt Palestijnse hongerstakers

Ik schreef al eerder over Samer Issawi, die inmiddels al zover is dat hij maar liefst 200 dagen in hongerstaking is. De wilskracht waarmee hij zich tegen zijn onrechtmatige gevangenschap verzet, is typerend voor de volhardende houding van het Palestijnse volk onder de Israëlische bezetting.

Ondertussen krijgt Samer wereldwijd steeds meer steun, zoals ook bleek uit het feit dat #hashtags met zijn naam al drie dagen achtereen slaagden om op de World Trending lijst van Twitter te geraken, en daar lange tijd te blijven hangen. Gisteren ruim meer dan een uur. Een van de ferventste aanjagers van deze verbeten Twitteracties is niemand minder dan onze eigen Palestijnse Nederlander Doc Jazz, die op zijn website zelfs een strategie heeft uitgestippeld om het ‘trenden’ succesvol te maken.

Tariq 'Doc Jazz' Shadid

En nog is het voor onze Doc – voor sommigen beter bekend als de chirurg Tariq Shadid – niet genoeg. Dit weekend heeft hij zijn song ‘Hungry’, gewijd aan Samer Issawi en andere Palestijnse hongerstakers zoals Ayman Sharawneh, Tariq Qa’adan en Jafar Azzedine, voorzien van een videoclip om de boodschap extra kracht bij te zetten.

‘Hungry’ bereikte al de top 5 van de Soundclick hitparade in de category Hip-Hop Old School, maar deze sterke rap-song wordt door de videoclip nog verder bekrachtigd, met onder andere beelden van Palestijnse gevangenen en hun in wanhoop wachtende familieleden.

Terwijl de toestand van Samer Issawi steeds verder verslechtert, en hij al dagen in levensgevaar verkeert, gaat ook de Muzikale Intifada van Doc Jazz met dezelfde spreekwoordelijke Palestijnse vastberadenheid door. Dat de boodschap duidelijk aankomt, kun je zelf in deze indringende muziekclip zien en horen. Als je deze video deelt, heb je op eenvoudige wijze bij kunnen dragen aan het bekend maken van de strijd van Samer Issawi.

Zus en vader van Samer Issawi

avatar

Op tweejarige leeftijd heeft Sadika Arab de prachtige Riffijnse bergen ingeruild voor het groene Nederland. Als je haar vraagt wat ze als kind het liefst deed, dan zet ze een grote glimlach op en zegt: 'lezen in een boom'. Voordat ze wist dat je de boeken uit de bibliotheek mee mocht nemen naar huis, besteedde zij daar uren achtereen, lezend. Inmiddels heeft ze niet meer zoveel tijd om te lezen en luistert ze ook liever naar haar eigen gedachten dan die van iemand anders. Gedachten die ze opschrijft en soms deelt met anderen. In haar schrijven probeert ze haar passie voor rechtvaardigheid en filosofie samen te laten komen.

Lees andere stukken van Sadika