Voorpagina Politiek

Saudistan

O tulbanddragers die de armen in de wurggreep houden,
Jullie dag zal komen, jullie zwarte dag.
Jullie hebben de langste tijd gehad!
De dag zal komen dat zionisten noch Amerikanen
Jullie nog redding kunnen brengen.

Hoeveel lafaards zijn in dit leven naar willekeur tekeer gegaan.
Zij hebben jongeren gevangen gezet en bejaarden gemarteld.
Zeg mij, waar zijn ze gebleven, waar zijn ze vandaag?
Waar is de Sjah, waar is Bokasa?
Waar is Numeri, waar is Somoza?
Of jullie willen of niet, zo zal het met jullie aflopen,
O tulbanddragers, slaven van de Amerikanen,
Die de armen in de wurggreep houden.

Uit: Strijdkreet van de Aarde. Riffijnse Gedichten. Ahmed Essadki

Als eerst mijn welgemeende excuses aan alle leden van de Canis lupus familiaris voor de gelijkstelling met Arabische dictators. Arabische dictators honden noemen was en is een onterechte en onverdiende belediging voor honden. Hoewel ik geen hondenliefhebber ben, om het maar zacht uit te drukken, moet men alle dieren met het nodige respect bejegenen en hen vergelijken met de meest verachtelijke der mensen getuigt van grof disrespect! Dieren doen wat ze doen en zijn daarom superieur in hun doen en laten aan elk verachtelijk mens die doet wat hij/zij niet zou moeten doen. Daarom zal ik nooit en te nimmer iemand die ik veracht ooit nog een hond noemen of vergelijken met welk ander dier dan ook!

Welk Arabisch regime is het meest verachtelijke? Dat van koning playstation? Dat van de lachende koe? Dat van sjeik Mo? Dat van Abu Quisling? Dat van Zain a-Dzallimin? Dat van de groene clown? Of een van die andere verachtelijke regimes? Het is moeilijk kiezen uit zoveel verachtelijke sujetten. Toch kan er in de rangorde der meest verachtelijke regimes eentje bovenaan staan. Dat moet het regime zijn waarvan de verachtelijke daden in kwantiteit en “kwaliteit” die van de andere ver achter zich laat. Er is maar één regime dat aan die kwalificatie voldoet en dat is: dat van De Sauds.

Als er een regime is dat gerontocratie, theocratie, kleptocratie, pornocratie, plutocratie, hypocratie en tirannie in zich verenigt, dan is het dat van de Sauds wel. Ik zal hier niet ingaan op de excessieve en walgelijke uitspattingen en verkwistingen van deze sujetten; dat is algemeen bekend. Noch op de talloze schendingen van de mensenrechten van deze usurpators; deze foto spreekt boekdelen en de rapporten van Amnesty international bieden genoeg informatie over de wandaden van dit regime op dat gebied. Waar ik het over wil hebben, is hoe dit regime decennialang tot op de dag van vandaag elke vorm van progressie, eenheid, democratie, pluriformiteit, verzet tegen Westerse bezetting en hegemonie, verzet tegen Zionistan in de Arabische wereld en zelfs in de gehele Islamitische wereld belemmert, of zelfs actief tegenwerkt.

Dit zijn de twee gezichten van de Saudische Januskop. Deze twee mannen zijn de huidige leiders van de twee-eenheid van wereldlijke en religieuze macht die als ware symbionten opereren. Wat de liederlijke Sauds verrichten aan uitspattingen, verkwistingen, tirannie, verraad aan de Arabische en Islamitische zaak en andere wandaden wordt door de Wahhabi charlatans altijd voorzien van een aflaat. Wat de Wahhabi charlatans aan “religieuze” achterlijkheid, sektarische haat, misogynie, anti-joden nonsens, etc uitkramen, wordt door de Saudi sujetten gefinancierd, opgelegd aan de bevolking, verspreid over de gehele islamitische wereld en tot staatsdogma verheven. De Sauds en de Wahhabi’s zijn symbionten die alleen door werderzijdse samenwerking kunnen overleven. Het lot van de ene is onlosmakelijk verbonden met dat van de ander. Beiden hebben elkaar nodig ter legitimatie en bescherming om te kunnen parasiteren op wat rechtens toebehoort aan de bevolking.

Dit duivelse pact dateert uit de 18e eeuw toen een religieuze charlatan en een bedoeïenenleider van een onbetekenend stukje gebied midden op het Arabische schiereiland een samenwerkingsverband besloten aan te gaan. Om deze alliantie te bekrachtigen trouwde de zoon van de bedoeïenenleider met de dochter van de religieuze charlatan. Samen begonnen ze aan een poging om het Arabische schiereiland te veroveren. De één om te plunderen en het vergroten van zijn macht en de ander om zijn ketterij op te leggen aan de bevolking. Tegen het einde van de 18e eeuw had deze Saud-Wahhabi alliantie al een groot deel van het schiereiland veroverd. Aan het begin van de 19e eeuw begon men met de verovering van de rest van het schiereiland wat resulteerde in de verovering van Mekka en Medina. Bij deze verovering werden duizenden moslims zonder pardon afgeslacht en hun bezittingen geplunderd. In Mekka en Medina gingen de Sauds en de Wahhabi’s zo tekeer dat de lijken de straten blokkeerden. Na de inname van beide steden werden talloze graven en gebouwen vernield door de Wahhabi zeloten die alles wat niet strookte met hun ketterij wilden uitroeien.

Deze schending van de Heilige steden kon de Ottomaanse staat niet tolereren en het Egyptische leger werd op de Sauds en de Wahhabi’s afgestuurd. De strijd eindigde met de inname van de hoofdstad van deze usurpators en ketters en hun leider werd naar Istanbul afgevoerd en daar geëxecuteerd. Hiermee zou het afgelopen zijn geweest. Ware het niet dat de centrale macht weinig aandacht besteedde aan de binnenlanden van Arabië zodat de overgebleven leden van de Saud-Wahhabi alliantie zich hergroepeerden en opnieuw een rijkje stichtten. Dit keer bleven ze wijselijk uit het vaarwater van de Ottomaanse staat, wetend dat een confrontatie met Istanbul alleen kon eindigen met een executie in Istanbul.

Maar ook aan dit Saud-Wahhabi rijkje kwam een einde toen machtige stammen genoeg kregen van deze machtsbeluste lui en hun ketterij en het Saudi-Wahhabi rijkje vernietigden en de Sauds het vege lijf alleen konden redden door in ballingschap te gaan.

Wordt vervolgd.

Deel 2 is inmiddels gepubliceerd, lees het hier.

avatar

Mohammed is: Een Man (althans als men dat woord slechts als geslacht opvat), een Moslim (in hart en nieren totaal, echter in daad maar mondjes maat), een Maliki (maar tot zijn schande moet hij bekennen al-Muwatta nog nooit gelezen te hebben), een Afrikaan, een Noord-Afrikaan, een Maghrebijn, een Berber/Amazigh, een Riffijn, een Ayzenay, een Aqarou3, een Arabier (in culturele zin), een Westerling, een Europeaan, een Nederlander, een Hollander, een Zuid-Hollander, een Leidenaar, een Voorschotenaar, een Vlietwijker.

Lees andere stukken van