Voorpagina Cultuur, Recensies, Spiritualiteit

De nieuwe koelte

Hamza Perez is 21 jaar oud als hij door een sterfgeval in zijn nabijheid begint na te denken. Dit nadenken leidt tot rationele denkprocessen: drugsdealers zoals hij worden meestal niet erg oud en nemen een hoop slachtoffers mee in hun val. Het leidt ook tot contemplatie: als kind van gelovige katholieke ouders is hij niet onbekend met God. Hij besluit moslim te worden en een persoonlijke relatie met Allah aan te gaan. Zoals de naam Perez misschien al aangeeft is Hamza van Puerto-Ricaanse afkomst. Hij is het onderwerp van een documentaire genaamd New Muslim Cool. Voorlopig is deze documentaire helaas niet te zien in Nederland, alhoewel Joep-Tjoep wel al het een en ander laat zien.

De beelden laten een jongeman met volle, maar netgekapte baard zien, in hiphop get-up (alles big-and-baggie) met een hartverwarmende glimlach. Tussen de regels door lezen we echter een roffe jeugd als delinquent en dealer, maar ook over de mooie zaken des levens, bijvoorbeeld hoe hij zijn nieuwe vrouw ontmoette en de aanstekelijke warmte en schoonheid van hun twee als vers koppel.

Zijn eerste stappen in de Islam zijn bevrijdend: Hamza spreekt hier echter niet enkel louterend over. In volle eerlijkheid bespreekt hij zijn vroege moslimtijd, over confronterende gesprekken met familieleden, onbegrip en moeizame verhoudingen tot niet-moslims. Hij vertelt dat hij als moslim ontzettend gegroeid is na het lezen van een biografie van de Profeet (vzmh).

Hij schaamt zich niet om zijn eigen karakter als moslim eens goed tegen het licht te houden. Hierbij ontdekt hij dat sommige van zijn karaktertrekken knoeperdhard moeten worden aangepakt om zo rechtvaardig als de Profeet (s) te leven. Hij ontdekt dat de Profeet (s) veel beter met Joden en Christenen omging dan hij dacht, dat hij zijn buren niet alleen respecteerde maar ook actief opzocht. Zo organiseert Hamza een gezellige barbecue in de buurt, maar duikt hij ook het gevangeniswezen in om een zgn. interreligieuze dialoog aan te gaan.

Niet alles is koek en ei. Als Hamza samen met andere jonge moslims een nieuwe moskeegemeenschap opricht, doet de FBI een inval. Opeens lijkt Hamza Amerika’s worst nightmare: jong, moslim, zoon van Puerto-Ricaanse immigranten en nu ook nog
gebrandmerkt als terrorist. Het eindigt met een sisser. Echter, zoals de regisseur vermeldt: net als in de rest van de wereld, leeft er in de USA ook het idee dat moslims apart van de rest van de maatschappij leven. Deze pijnlijke maatschappelijke "constructie" van wat het is om jonge, moslim en migrant te zijn geeft een vals en kwetsend beeld van de Ander. Zij volgt Hamza op zijn tocht en laat jonge moslims zien, niet als iets spannends, engs of exotisch, maar juist als deel van deze Amerikaanse gemeenschap.

Hoe Hamza zichzelf ziet staan in die maatschappij? Hij vertelt dat hij in het begin mogelijk de moslim ook als een soort "constructie" zag: handelend als een robot, met enkel zwart of wit als oplossing voor de uitdagingen van het leven. Tegenwoordig ziet hij de Islam in al haar levendigheid en kleur. Zo vat hijzelf dan ook de titel van de documentaire op: een groep jonge mensen met hun eigen muziek, eigen slang, en een eigen stijl die inspireert. Niet met t-shirts met Pacino’s Scarface erop maar met een positieve boodschap van  spirituele groei en sociale verandering: "New Cool Muslim is about being in society, but not compromising our identity… It is an issue of humanity: we are not curry-eating aliens!"

Die creativiteit en kleur komt op verschillende momenten erg mooi naar voren. Zo is er een klein clipje waarin een lerares met wat jongeren een Ramadanrap aan het schrijven is. Samen met de kinderen zijn ze aan het brainstormen over rijmwoorden en de inhoud van de rap. Waar gaat de Ramadan over? Wat rijmt op bagel? Table? Waarom vasten we? Struggle for Allah? Wat rijmt op struggle?

Ook het clipje waarin Hamza met broer Suleiman door de deli struint en ze een acapella freestyle er doorheen gooien waarbij de een na een aantal maten de rap moet overnemen waar de ander gebleven is. Uiteraard gaat het ook hier over eten. Aan het einde van de rap beseffen ze zich opeens dat ze bijna geen van de produkten waarover ze gefreestyled hebben nodig hebben. En dat ze dus ook alles weer moeten opruimen… doh!

Het allermooiste blijft echter de broeders bescheidenheid: in een van de bovenstaande interviews wordt gevraagd hoe hij omgaat met alle aandacht. Hierop antwoordt hij dat de reacties een beetje zoet, danwel beetje zuur zijn, maar uiteindelijk maakt dit weinig uit: alles wat hij doet is voor de liefde van de Schepper, niet voor de mensen. Of zoals hij het zegt: "Not for creation, but for the Creator!"

avatar

In het jaar dat Elvis stierf, werd Noureddine geboren. Op zijn negende kreeg hij een skateboard. Op zijn 20ste werd hij in Schotland verliefd op boeken. Op zijn 27ste werd hij moslim en vond hij zijn draai. Hij werkt in de gehandicaptenzorg en denkt soms dat hij bijna Arabisch kan lezen maar vraagt dan toch om een klinker. Hij jat de beste grappen van de missus, steun en toeverlaat sinds 2006. Af en toe vertaalt hij wat poëzie omdat het leven dan gewoon beter is.

Lees andere stukken van