Voorpagina Ervaringen, Maatschappelijk

Broer

In deze tijden waarbij kwade krachten steeds meer afstand proberen te creëren tussen mensen, ben ik positief verrast door een trend die al een tijdje vrij onopgemerkt in onze samenleving is geslopen: Het elkaar bejegenen met een ‘familie-term’. In veel landen is het al gebruikelijk om mensen aan te spreken met oom, tante, opa, oma, broer of zus. Als ik in India een taxichaffeur roep, schreeuw ik niet ‘TAXI!!!’, maar ‘CHACHA! (oom) Kan ik mee rijden?’. Het creeert meteen een band en een basis van respect en waardering. Nu blijkt deze specifieke ‘allochtone’ import-norm (of is het een waarde?) al vrij goed ingeburgerd te zijn in Nederland.
Je hoort het bijna overal en in alle talen: het Arabische ‘akhi’, de Turkse ‘abe’, het Surinaamse ‘brada’, het Antilliaanse ‘braader’ of gewoon het Hollandsche ‘broer’. Het is een prachtige ontwikkeling. Ik raak nog altijd ontroerd als een oud hindoestaans dametje ‘beta’ (zoon) tegen me zegt. En als ik, netals vorige week, iemand nodig heb om m’n auto te duwen omdat ie niet start en ik vraag: ‘Broer, kan je effe helpen?’. Dan kan hij eigenlijk al niet meer weigeren.

Aan de andere kant leek het even de verkeerde kant op te gaan met kids die hun vader en moeder bij hun voornaam aanspreken of leraren bij hun naam noemen en met jij en jou spreken. Terwijl in deze gevallen gepaste afstand juist wel wenselijk is, omwille van datzelfde respect. Maar gezien de laatste ontwikkelingen denk ik dat het tij nog gekeerd kan worden.

avatar

ReFlex is WBH’er van het eerste uur. Geboren in de jungle van India, opgegroeid in de straten van Rotterdam-West. Het leven is een paradox, dus is hij getrouwd met een Amsterdamse Pakistaanse. Hij is apotheker van beroep, Ajax-supporter van nature. Plezier haalt hij uit zijn islamitische studies, uit zijn sport en vooral uit zijn gezin en twee kinderen! Oh ja...en zijn naam is Jilani Sayed.

Lees andere stukken van