Voorpagina Media

Dikke snorren en uitgerekte shirts

Laat ik gewoon heel eerlijk zijn. Ik vind echt niks B’ers dan Arabische films. Zag laatst een film, waarvan ik dacht dat die in 1976 gemaakt was. Die dikke snorren, miami-vice kapsels, vormloze broeken én uitgerekte marktshirts. Wat blijkt bij de aftiteling? Twee-duizend-en-negen broeder! Ik vraag me trouwens ook af waar mijn gedoneerde kleding heen gaat; de volgende lading moet seriously richting Arabië. Maar goed, die films zijn niet allemaal van B-kwaliteit; af en toe vind je een speld in die enorme hooiberg. Mijn beleving van Al Risalah was daarom anders. Komt uiteraard door de inhoud, setting én mijn eerste kennismaking met de Profeet. Gek genoeg was zijn aanwezigheid, ondanks het ontbreken van een personage duidelijk voelbaar.

Nu, 33 jaar na dato, leven we in een tijd waarin mensen heel handig kunnen zijn met computers. In combinatie met islamitische ‘windows of opportunities’ kan dat een mooi resultaat opleveren. Onze vriend Barry Osborne, bekend van LOTR en Matrix, gaat mijn magnum-opus-in-spé dus eindelijk verwezenlijken: hij zal een film maken over de Profeet Muhammad (vzmh). Hij is nu in Qatar om wat centjes van wat Arabieren te regelen en te bewerkstelligen dat de islamitische gemeenschap groen licht geeft.


Reloaded?

Ik hoor, zie, ruik en voel aan mijn wateren dat er een discussie zal ontstaan. Want buigt hij voor het islamcensurisme? Of toont hij juist respect voor de principes van een deel van de islamitische gemeenschap? Ik weet het allemaal niet meer; totaal geen zin om het daar weer over te hebben. Ik weet in ieder geval wel dat moslims decennia lang in Hollywood films zijn gekarikaturiseerd (behalve in Rambo III dan). Het zal overigens heel moeilijk worden om Jami’s hef d’oeuvre Interview with Muhammad te evenaren. Wat het ook wordt. Ik wacht met smart op de audities. Wellicht dat ze nog iemand zoeken voor de rol van Hamza ibn Abdoe’l-Moettalib

avatar

Abdelkarim. Voormalig hoofdredacteur van Wijblijvenhier.nl. Documentairemaker. Is geboren in de Zeeuwse contreien en wist al op vroege leeftijd dat het boerenleven niet voor hem was weggelegd. Hij besloot om zijn hooivork aan de wilgen te hangen, de koeien vaarwel te zeggen en zijn geluk te beproeven in Rotterdam. Hij studeerde Nieuwe Media aan de Universiteit van Amsterdam, was als journalist werkzaam bij de VARA, columnist voor KRO Hemelbestormers en Joop.nl, praat graag tegen vreemden, schaamt zich slechts voor zijn tenen en hoopt dat zijn levensmotto ooit de geschiedenisboeken ingaat: "Als je een geit een jurk cadeau geeft, weet je nooit wat er gebeurt"

Lees andere stukken van Abdelkarim