Voorpagina Maatschappelijk

Beste jongen op de hoek van de straat, ik geef om je

We gaan even zes maanden terug in de tijd. Ik ben in het mooie en zonnige Marokko terwijl ik dit schrijf. Tweeduizend kilometer verderop moet ik aan je denken. En nee, dat is in dit geval niet iets om trots op te zijn. Ik baal wel vaker een beetje als ik aan je denk, of als ik je op bepaalde hoeken van de Nederlandse straten zie. Niet omdat ik je niet mag. Integendeel. Ik ken je niet, maar ik geef op een bepaalde manier om je. Misschien omdat je mijn broertje had kunnen zijn.

Weet je,  je kan zoveel meer doen dan diep in je jas weggekropen rondhangen. Ik weet zeker dat je wel een talent bezit waar je anderen en jezelf mee gelukkig zou kunnen maken, al heb je misschien geen ruimte om te studeren. Maar dat je niets doet, dat doet pijn. Wat ga je je kind vertellen over vroeger, als je ooit vader zult zijn?

Vandaag werd er wat zout op die wond gestrooid door een jongen zonder naam die ik bewonder.

Het is Ramadan en ik zit wat te lezen als ik een straatverkoper hoor. Niets nieuws onder de Marokkaanse zon. Mijn opa roept de jongen dichterbij om de sardientjes te bekijken, en tussen het bepalen van de prijs door wordt er wat gekletst. De jongen, kapotte slippers en versleten t-shirt, vertelt mijn opa dat hij dit jaar zijn middelbare schooldiploma heeft behaald. Na de zomer wil hij graag  in de stad verderop aan de universiteit studeren. Maar ja, studeren is duur. Bovendien kun je in Marokko na het behalen van je diploma nou niet bepaald met een paar muisklikken een studiefinanciering aanvragen, eventueel inclusief een al dan niet illegale uitwonende beurs.

Om toch hopelijk te kunnen studeren werkt de jongen daarom in de vakantie, en vandaag verkoopt hij sardientjes. Voor tien dirhams per kilo. Dat is met een gunstige koers ongeveer een euro die wordt verdiend onder de warme zon. Op een waarschijnlijk lege maag in de Ramadan.

Respect.

Waar een wil is, is een weg. Zeggen ze. Ik hoop met heel mijn hart dat dat in dit geval ook zo is. Ik gun die jongen zijn studie waar hij zo hard voor werkt, die studie die hem in verschillende opzichten zoveel kan opleveren. Diezelfde studie en ontwikkeling gun ik jou ook, beste jongen om de hoek. Maar jij besluit dat je liever op straat rondhangt. In de regen. En soms in de drup.

En dat terwijl studeren, ontwikkelen en groeien in Nederland ook zonder sardientjes vangen kan.

Volg Kauthar ook op Twitter



 

7 Reacties op Beste jongen op de hoek van de straat, ik geef om je

  1. avatar Tarik Ibn Ziyad says:

    Salam o 3alaykoum,

    Een mooie artikel. Bedankt.
    Er is een duidelijk contrast tussen Marokkaanse jongeren in Marokko en Marokkaanse jongeren in Nederland. Ik ben momenteel 3 jaar woonachtig in Marokko en het idee dat Marokkaanse jongeren in Marokko “die-hards” zijn begint langzaam te verslijten. Ik zie een hoop jongeren hier die de kans krijgen om te werken, maar het niet willen. Er is zeker een gebrek aan motivatie. Men is niet gemotiveerd, omdat men niet gemotiveerd wordt. Ik moet ineens denken aan die jongeren in Nederland die wel keihard werken bij de Albert Heijn of op de zaterdagochtend in de markt kisten sjouwen. Ik ben met jou eens dat men in Nederland studiefinanciering krijgt om te kunnen studeren. In Marokko moet je maar aan de kost zien te komen om te kunnen studeren. Ik denk dat het tegenwoordig echt te maken heeft met de persoon zelf en niet met jongeren hier of daar. Ik ken een hoop jongeren uit Marokko die terecht komen in Europa en dan misbruik maken van de situatie. Ik hoop dat ALLAH DE ALMACHTIGE ons leidt op het juiste pad en dat ALLAH DE VERHEVENE alle moslim-jongeren leidt op het juiste pad.

    Ik hoop dat je jouw mening kan delen over mijn mening en nogmaals bedankt voor jouw goede artikel.

    Subhanaka wa bi hamdika, la ilaha ila ANT, astaghfirouka wa atoubou ilayk

  2. avatar Kauthar says:

    Wa aleikum salaam Tarik,

    Baraka Allahoe feek voor je reactie, graag gedaan. Ik herken zeker wel het beeld dat jij schetst, mijn bedoeling is dan ook niet om te generaliseren en twee groepen tegen elkaar af te zetten. Ik denk dat dat vaak genoeg (onterecht) gebeurt, en ik voel niet bepaald de behoefte daaraan bij te dragen. Zoals jij ook aangeeft zij er overal gemotiveerde en ongemotiveerde mensen, allen met een uniek verhaal. Dit is er slechts één van, en dat wilde ik graag delen.

    Ameen op je ad3iyat.

    Kauthar

  3. avatar Abu Illy says:

    Kauthar ik wil meer van je lezen. Dit is toffe shizzle.

  4. avatar Tarik Ibn Ziyad says:

    Salam o 3alaykoum,

    Barak ALLAH o fik, wij zijn in afwachting van jouw nieuwe mooie artikelen inshALLAH

    Succes

  5. avatar Mo says:

    @Kauthar Bouchallikht
    Ik reageer normaal nooit op internet, maar voel me toch geroepen om hier wat van te zeggen. Wat ik je eigenlijk wil duidelijk maken, is dat je er niet vanuit kan gaan dat jongeren op de hoek niet studeren. Ik studeer zelf ook aan de universiteit, meerdere studies zelfs maar ben vaak ook op “de hoek”terug te vinden omdat ik niet perse op wil gaan in een ander leven. Ik voel me gewoon comfortabel met me vrienden van vroeger, die dezelfde humor en ervaringen (ook slechte) delen. Daar is niks mis mee, lijkt mee.

  6. Pingback: Jongen op de hoek op Wijblijvenhier | naQrae

  7. avatar Kauthar says:

    Dank voor je reactie Mo, ik had deze nog niet gezien. Verfrissend wat je zegt, zo was ik er nog niet bij stilgestaan. Ik vind het wel fascinerend, dat jij die twee ‘werelden’ die voor mij gescheiden lijken weet te verenigen. Blijkt wel weer: hét verhaal bestaat niet, schrijven geeft de mogelijkheid om vanuit een eigen referentiekader een verhaal te delen en daarmee andere te horen. Mooi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.