Voorpagina Algemeen

Marokkaans geworden

“Hé, ben je Marokkaans geworden?”
“Nee.. Ik ben nog steeds Nederlands”
“Huh, maar je draagt een hoofddoek?”

Ik zat eens in de auto, toen mijn moeder zei: “Eva, je zal nooit volledig bij de moslims horen.” Ik werd stil en keek naar buiten. Heeft ze gelijk? Ergens merk ik het soms wel. Als ik thuis bij vriendinnen kom, ben ik wel altijd de vreemde eend in de bijt. Een grote groep dames zit dingen te eten, die ik niet ken en spreekt een taal die ik niet versta. Dingen, die gezien worden als vanzelfsprekend, heb ik nooit meegekregen. Maar dan komt de vraag: is dit cultuur? Of is dit geloof?

Autochtone Nederlanders zien je niet meer als een echte Nederlander en moslims zien je niet als een echte moslim. Door de ene groep niet meer geaccepteerd door je geloof en door de andere nooit geaccepteerd vanwege je afkomst. Horend bij de ene groep  door je afkomst en bij de andere vanwege je geloof. Hoor je juist bij beide groepen of bij geen van beiden?

Ik werd vroeger de bruggenbouwer genoemd. Ik kon met verschillende groepen in de maatschappij praten en daardoor had ik begrip voor de meeste mensen en was ik ook in staat om begrip op te wekken bij mensen. Ik vond het leuk en het was een eer. Ik stond met beide voeten in verschillende groepen en mijn lichaam was de brug. Maar nu twijfel ik. Ben ik een brug? Of sta ik er juist tussen? Een schakel zonder aan andere schakels vast te zitten.

Laten we het even anders bekijken. Wat als een islamitische Somaliër bij een islamitische Egyptische familie gaat eten? Zij zal de taal ook niet spreken en het eten ook niet kennen. De kans is groot dat ze andere gewoontes hebben, omdat ze uit een andere cultuur komen.

Dingen vanuit het geloof kan je makkelijk leren, maar van de cultuur zal je inderdaad nooit helemaal deel uit maken. En eerlijk gezegd heb ik daar vrede mee. Ik ben van Nederlandse afkomst, dat blijft zo en ik ben er trots op. Maak maar grapjes over de “maar één portie vlees per persoon” en de “mijn pony is mijn alles foto’s”. Deze Ramadan zal ik een hele grote pan met zuurkool voor de hele buurt maken. Nederlandse cultuur gemixt met de islamitische gedachte om voor je buurt te zorgen. Ik sta met beide voeten overal.

avatar

Eva is 17, geboren in Amsterdam maar getogen Hagenees. Ze is in het laatste jaar van het VWO en wil motivational speaker worden. Ze is aangenomen voor een journalistieke opleiding in De Verenigde Staten. Haar hobby's zijn nadenken, eten en slapen.

Lees andere stukken van Eva