Voorpagina Politiek

VK journalist recyclet inzake Irak & ISIL Westerse propaganda

Het nieuwe Midden-Oosten (en daarbuiten) volgens Oded Yinon

Nu de verwoesting van Irak bijna compleet is, wassen Westerse leiders hun handen in onschuld. Zogenaamde experts doen niks anders dan het na papegaaien van het officiële verhaal van de overheid. Kranten worden gevuld met leugens, halve waarheden, desinformatie en propaganda. Zo ook in de Volkskrant. Buitenlandcommentator Paul Brill heeft over Irak een ‘opinie’-stuk geschreven dat overeenkomt met het officiële verhaal.

Het officiële verhaal luidt als volgt: de Iraakse burgeroorlog is het gevolg van diepgewortelde verdeeldheid tussen soennieten en sjiieten; de opkomst van de Islamitische Staat in Irak en de Levant (ISIL of IS) heeft niets te maken met de illegale inval van 2003; de ISIL is  een (natuurlijke) gevolg van de animositeit tussen de soennieten en sjiieten; de Iraakse premier Nouri al-Maliki mag als hoofdschuldige worden aangewezen en balkanisatie van het Midden-Oosten is de enige weg vooruit.

Balkanisatie van het Midden-Oosten

Brill heeft gelijk wanneer hij stelt dat de huidige ontwikkelingen in Irak wijzen op “een dramatische obsessie met het verleden” en niet op z’n minst door de lijnen die getekend waren door Sykes en Picot. Wat Brill daarna vergeet te vermelden is het vervolg op de Sykes-Picot overeenkomst. Dat vervolg kwam in 1982 in een plan geschreven door de Israeliër Oded Yinon ‘A Strategy for Israel in the Nineteen Eighties’. In dit plan omschreef Yinon exact hoe het Midden-Oosten opgesplitst moet worden om de macht van Israël te vergroten. Dit plan is essentieel voor wie de huidige situatie in Irak (en het Midden-Oosten) wil begrijpen of verklaren. Lees aandachtig het volgend fragment (vetgedrukt mijn werk):

Iraq, rich in oil on the one hand and internally torn on the other, is guaranteed as a candidate for Israel’s targets. Its dissolution is even more important for us than that of Syria. Iraq is stronger than Syria. In the short run it is Iraqi power which constitutes the greatest threat to Israel. An Iraqi-Iranian war will tear Iraq apart and cause its downfall at home even before it is able to organize a struggle on a wide front against us. Every kind of inter-Arab confrontation will assist us in the short run and will shorten the way to the more important aim of breaking up Iraq into denominations as in Syria and in Lebanon. In Iraq, a division into provinces along ethnic/religious lines as in Syria during Ottoman times is possible. So, three (or more) states will exist around the three major cities: Basra, Baghdad and Mosul, and Shi’ite areas in the south will separate from the Sunni and Kurdish north. It is possible that the present Iranian-Iraqi confrontation will deepen this polarization

Yinon windt er geen doekjes om: Irak vormt de grootste bedreiging voor Israël en moet daarom net zoals voormalig Joegoslavië opgesplitst worden in meerdere kleine staten. Sterker nog, het hele Midden-Oosten moet ‘gebalkaniseerd’ worden. Dat wil zeggen, het opsplitsen van staten van de huidige samenstelling naar zwakke ministaten langs etnische, religieuze en/of culturele lijnen. Uit het plan van Yinon wordt duidelijk dat er, naast een sjiitsch staat, een soennitische en Koerdische staat gevormd moet worden. Dat is het doel dat de Anglo-Amerikaanse wereld en Israël voor ogen hebben in het Midden-Oosten (een doel waar ook Saoedie-Arabië en Qatar zich in kunnen vinden). Dat plan lijkt nu realiteit te worden.

Uit het plan van Yinon werd een nieuwe kaart van het Midden-Oosten getekend (zie hieronder). Dat is de kaart waar Brill het over heeft (die gepubliceerd was in een 2006 editie van de Armed Forces Journal). Is het dan zo vreemd dat “het complotdenken (…) welig [tiert] in de regio”? Zou het ook “complotdenken” zijn geweest als bv. een Duitse strateeg een plan schreef om Nederland op te splitsen in drie delen en Duitsland later heimelijk steun leverde aan sektarische milities in Friesland, Brabant en de Randstad?

Het nieuwe Midden-Oosten (en daarbuiten) volgens Oded Yinon

Het Westen is niet zonden vrij

Vervolgens probeert Brill de Westerse hand in de Syrische burgeroorlog en de opkomst van de ISIL weg te wuiven. We weten allemaal dat het Noord-Amerikaanse Rijk (voorheen Verenigde Staten) de Syrische “oppositie” steunt. Wat echter niet bekend is bij het publiek is dat de Syrische “oppositie” bestaat uit dezelfde groep militanten die ze in omringende landen bestrijden. Anders gezegd, het Rijk steunt Al-Qaida-achtige groepen in Syrië terwijl het Al-Qaida bestrijdt elders in het Midden-Oosten. Over wie verantwoordelijk is voor de Iraakse burgeroorlog zegt Brill:

Maar ook in Irak kunnen de Verenigde Staten (…) niet langer worden opgevoerd als de grote aanstichter van alles wat misgaat.

Oh nee? Dan heb ik een paar vragen voor meneer Brill. Bestond er ooit Al-Qaida (of soortgelijke groepen) onder Saddam Hoessein? Welk land viel Irak (onder valse voorwendselen) binnen in 2003? Werd de ISIL niet een jaar na de illegale inval opgericht in 2004? Wie heeft soennitische en sjiitische milities getraint in Irak waardoor de Iraakse burgeroorlog is ontstaan (zie deze documentaire van The Guardian)? Of misschien kan deze bekentenis van een voormalige leider van de “gematigde Syrische oppositie” uitsluitsel bieden. Inderdaad, meneer Brill. Juist het Rijk kan als hoofdschuldige worden aangewezen.

Geen historisch bewijs voor animositeit tussen soennieten en sjiieten

Net als zijn Westerse mainstream collega’s verklaart Brill de Iraakse burgeroorlog als een gevolg van diepgewortelde verdeeldheid tussen soennieten en sjiieten. Zijn poging daartoe wordt in de volgende citaat duidelijk (vetgedrukt is mijn werk):

Voor de politieke vervreemding van de zes miljoenen soennieten, waarop de jihadisten nu zo succesvol inspelen, treft het sektarische optreden van de sjiitische premier Maliki en zijn beschermheren in Teheran alle blaam.

Dit is een verhaallijn die de Westerse mainstream media ook heeft gevolgd in Oekraïne. De Westerse mainstream media probeert de (door het Westen gecreëerde) burgeroorlog te verklaren als het gevolg van een diepgewortelde vijandschap tussen twee bevolkingsgroepen. In Irak is de burgeroorlog een ‘natuurlijk’ gevolg van de verdeeldheid tussen soennieten en sjiieten. Met andere woorden, de Iraakse burgeroorlog is niet het gevolg van de illegale VS-geleide inval van Irak en het subsequent bewapenen en trainen van sektarische milities, maar een gevolg van onderlinge strijd. Dus het Westen treft geen blaam en zo probeert ze te ontkomen aan enige kritiek. Sterker nog, volgens het officiële verhaal is de burgeroorlog te verwijten aan de Irakezen zelf. Deze beschamende poging van het Westen, om haar handen schoon te wassen in onschuld, wordt op treffende wijze gehekeld door Said Ramadani. Said Ramadani, een Iraakse socioloog die gevlucht was voor Saddam’s tirannieke regime, reageert in het bijzonder op de mythe dat de verschillende bevolkingsgroepen in de Iraakse samenleving een:

motley collection of religions and ethnicities which have been waiting for decades, if not centuries, to slaughter each other and plunge the place into a bloodbath.

Ramadani maakt meteen korte metten hiermee: “[n]either side, though, has yet produced historical evidence of significant communal fighting between Iraq’s religions, sects, ethnicities or nationalities.” Soennieten, sjiieten en Koerden hebben eeuwenlang in vrede naast elkaar geleefd en Ramadani is daar van getuige. Verder is de socioloog eenduidig over wie verantwoordelijk is voor de Iraakse burgeroorlog: “[t]he most serious sectarian and ethnic tensions in Iraq’s modern history followed the 2003 US-led occupation.” Wiens woord zullen we geloven, dat van Paul Brill of Said Ramadani?

Laten we daar inderdaad nog even mee wachten

Aan het eind van Brill’s stuk lezen we dat – conform Yinon’s plan en het officiële verhaal – balkanisatie van het Midden-Oosten de toekomst heeft. Het creëren van een reeks nieuwe ministaten, door het hele Midden-Oosten (en daarbuiten), langs etnische, religieuze en culturele lijnen. Volgens Brill heeft dat ook gewerkt voor de voormalige staten van Joegoslavië. Echter, Brill wil dat “we” daarmee nog “even wachten”. De Arabische wereld heeft in tegenstelling tot voormalig Joegoslavië geen NAVO en EU die “als een schokdemper-functie” zouden kunnen werken. Zou Brill daarmee de 2.300 raketten en 14.000 bommen (waaronder verarmd uranium en cluster bommen) bedoelen die gedropt werden op Servië in 1999 tijdens NAVO bombardementen? Of de meer dan 2.000 onschuldige burgers die werden gedood waaronder 88 (!) kinderen? Of de 200.000 Serviërs die hun huizen moesten ontvluchten? Inderdaad, meneer Brill, laten “we” daarmee nog “even wachten”.

NAVO bombardementen in Servië (1999)