Voorpagina Islam

Drie maal halal

We komen hongerig de Turkse zaak binnen en vragen meteen of het eten hier wel halal is. “Tuurlijk abe. Welkom!” En hij pakt z’n blikje Heineken van achter de toonbank en neemt er een slokje van. “Nee, toch bedankt, abe. We kijken nog even verder.” Een paar maanden later lopen we een snackbar binnen van een Pakistaanse eigenaar, waarvan we hadden gehoord dat daar lekkere halal broodjes kipkerrie te krijgen waren. Voor de zekerheid vragen we het toch nog even aan de vriendelijke man achter de toonbank. Hij begint keihard te lachen. “Halal? Wat is tegenwoordig nog halal?” Ons gevoel zei dat dit waarschijnlijk niet als een filosofische vraag was bedoeld.

Vorige week waren we bij ons favoriete zaak in Antwerpen. We hadden daar al vaker gegeten en de halal-heid ervan was al meerdere malen bevestigd. We bestellen het enige echte mannen-met-honger-gerecht: 3 x de Mix Grill Special. Maar door onze twee bovenstaande ervaringen toch maar weer eens voor de zekerheid vragen of het halal was. De man kijkt ons aan en knikt nonchalant, alsof hij wil zeggen ‘tuurlijk, jongens’. Vijf minuten later komt hij terug naar onze tafel en zegt dat hij ‘persoonlijk’ voor ons een mix grill zal samenstellen, waarvan hij zeker weet dat het ‘goed’ is. Hij biedt z’n excuses aan en haalt een ‘aangepaste’ mix grill voor ons. “Dit is zeker weten halal, de rest kan ik niet aan jullie geven”.

Bij de Turk had het eten best halal kunnen zijn, maar als een bierdrinkende abe dat zegt, geeft dat toch geen fijn gevoel. De Pakistaan nam het begrip halal niet echt serieus en dus namen wij hém niet echt serieus. En in Antwerpen waren we net op tijd gered doordat toevallig het geweten van de beste man in actie kwam.

Een aantal van m’n vrienden is inmiddels al (tijdelijk) vegetarisch geworden, maar voor mij als aangeboren vleeseter zou dat een nachtmerrie zijn. Het vegetarisch doemscenario moeten we toch kunnen vermijden?

avatar

ReFlex is WBH’er van het eerste uur. Geboren in de jungle van India, opgegroeid in de straten van Rotterdam-West. Het leven is een paradox, dus is hij getrouwd met een Amsterdamse Pakistaanse. Hij is apotheker van beroep, Ajax-supporter van nature. Plezier haalt hij uit zijn islamitische studies, uit zijn sport en vooral uit zijn gezin en twee kinderen! Oh ja...en zijn naam is Jilani Sayed.

Lees andere stukken van