Voorpagina Ervaringen, Persoonlijk

Dankbaarheid is meer waard dan geld

https://www.flickr.com/photos/rachelpasch/5006428769/in/photolist-8dzjxF-Uk4N-bbwUWX-68cAC7-6BPoGL-aUrvcV-qApHxE-hTqXQj-aJ4fGM-oFfsea-kATkk-9w8eWL-7nyZ6p-3f2msW-4x2VzV-57CQyi-4wQffB-8CpfRp-9fjdLP-95ZYQH-dtNMk2-sPhey-6qnFNw-79UCZh-89HFUi-7fERr8-nHcAhb-39cTno-2kYrV-ZLqx4-aodjm5-u1bru-6HsUwj-PzjZ-47MN6G-jQWckQ-8nfxK-6f9u4F-hXcbjw-c6wAad-34ut2r-bTRGRz-6eUUtE-9TSX6-nK5Uuy-meZASP-nWLzWw-bbRqTa-5ysWZE-6TLeRn

Tegenwoordig is oprechte dankbaarheid tonen een attribuut dat maar weinig mensen bezitten, begrijpen of überhaupt kennen. Dit wordt geen religieuze preek, want het antwoord op de vraag wanneer wij voor het laatst onze dankbaarheid jegens de Dank Aanvarende hebben getoond is meestal niet al te denderend. Natuurlijk dient men nooit wat te doen voor een ander met de intentie wat terug te verwachten, maar dankbaarheid staat hier los van. Dankbaarheid verwacht je onbewust, hoe dan ook, altijd van diegene voor wie jij wat hebt gedaan. Dankbaarheid kan van alles zijn. Een glimlach, een klopje op je schouder, een simpel bedankje of een cheque van twee ton. Is dankbaarheid tonen die volgt uit dankbaar zijn persé bi-implicatief, of kun je ook dankbaar zijn zonder expliciet dankbaarheid te tonen?

Het antwoord daarop is simpel; je kunt niet dankbaar zijn zonder je dankbaarheid te tonen. Dankbaarheid is bi-simulair. Oftewel, je bent pas dankbaar naar die persoon toe indien die persoon jouw dankbaarheid heeft kunnen voelen. Een glimlach, een klopje op de schouder of een geit als cadeau: het doet er niet toe in het uiten van dankbaarheid. Of dit nou op een stoïcijnse laagdrempelige manier gebeurt of op een overdreven epicuristische manier, het maakt niet uit. Het gaat om het feit dat je op het juiste moment de juiste gedachte hebt naar iemand toe. Het is niet zo dat iemand bedanken met een glimlach persé dezelfde dankwaarde geeft als iemand bedanken met een geit als cadeau (misschien voor de Berbers onder ons wel),maar de boodschap blijft hetzelfde; dankbaarheid jegens de ander.

Dankbaarheid tonen is een verplichting voor ieder mens. Degene die de mens niet bedankt, bedankt de Dank Aanvarende ook niet. En de Dank Aanvarende bedanken is een verplichting voor ons allen, het is een vorm van aanbidding. Dus dan spreekt de implicatie voor zich dat wij als mensen verplicht zijn dankbaarheid te tonen naar elkaar. Sterker nog, het is een vorm van aanbidding naar de Dank Aanvarende. Maar wij mensen danken elkaar niet alleen omdat het religieus gezien een vorm van aanbidding is. Dankbaarheid tonen gaat namelijk terug naar de oorsprong van de fitra, de menselijke natuur. Zelfs dieren tonen dankbaarheid in hun dagelijkse leven. Als men zou beseffen wat voor goeds dankbaarheid met zich mee zou brengen, dan zou de wereld er een stuk beter uit zien. Dit heb ik zelf ook mogen ervaren.

Laatst reed ik laat na een meeting terug met een vriend vanuit Den Haag. Op een paar minuten van mijn huis stond daar een busje aan de zijkant van de weg met haar vier knipperlichten aan. ‘Kifesh staat er zo laat in mijn buurt een busje met knipperlichten langs de weg?’ Ik reed mijn auto naast het busje en stapte uit. Het raam ging omlaag, het waren blijkbaar toeristen die verdwaald waren. “Hi sir, you need some help?”, vroeg ik aan de bestuurder. Hij zat daar met zijn hele familie in dat busje, om half vier ’s nachts langs de weg in mijn buurt. “I need to go to Soetermeer, how do I get there? ” vroeg hij me. ‘Ah, hij bedoelt vast Zoetermeer’, dacht ik. In gedachten probeerde ik uit te leggen hoe hij vanaf daar in Zoetermeer zou komen, maar dat was een onmogelijke taak gezien de afstand en tijdstip. Dus voelde ik mij verantwoordelijk om hem samen met zijn familie daarheen te brengen. “Just follow me, I will bring you there.” zei ik tegen hem, waarna zijn ogen plots groot werden van geluk en schrik. Voordat hij kon reageren reed ik al voorop richting Zoetermeer, en dat op een doordeweekse nacht.

Tijdens de rit naar Zoetermeer vroegen mijn vriend en ik ons af wat deze toeristen eigenlijk moesten in Zoetermeer, en hoe ze nou gestrand waren in onze buurt op het late tijdstip. Na 25 minuten rijden kwamen we aan in “Soetermeer”. Hij gaf me signalen met zijn licht, en we parkeerden de auto’s aan de zijkant van de weg. Voordat ik het wist was de bijrijder al uitgestapt en liep die richting onze auto. Rare gedachtes kwamen even op, maar we werden plots verrast met een stapeltje geld dat de man tevoorschijn haalde. “Thank you my friend, thank you very much. Please take this!”, riep de man stotterend.

Ik wist niet wat me overkwam. Niet omdat er opeens een man met geld voor de autoramen stond, maar om het feit dat ik  plots besefte hoe dankbaar deze man was. Mijn vriend en ik begonnen beide meteen te roepen dat het wel goed zat, en dat hij niet hoefde te betalen. Iemand die jou namelijk zoveel dankbaarheid toont verdient het zelfs om gedragen te worden naar “Soetermeer”. We raakten even aan de praat, en het waren Brazilianen die hier een vakantiehuisje hebben.

Deze familie toonde oprechte dankbaarheid, en dat heeft niet alleen mijn nacht of ochtend gemaakt. Nee, dit heeft mij weer met beide voeten op de aardbodem gezet en mijn ogen weer doen openen. Dankbaarheid leidt tot geluk, ongeacht of het van een bekende of onbekende komt. Wees dankbaar jegens de mensen om je heen voor alle dingen die ze voor je doen, en je zult gegarandeerd gelukkiger leven, met elkaar en naar elkaar. Wees de Dank Aanvarende dankbaar voor alles wat Hij je gegeven heeft, en wees Hem ook dankbaar voor het feit dat Hij dankbaarheid heeft geschapen in de mens. Dankbaarheid siert de mens en is iets wat de mensen met elkaar verbindt. Gebruik dit dan ook.

Dankbaarheid is meer waard dan geld.

Bron afbeelding: Flickr.

avatar

De ijverige Abdulmohaimen is een krijger. Krijgen doet hij door er keihard voor te werken en er onvoorwaardelijk voor te gaan. Dat is de sleutel tot succes, zo simpel als dat: ergens voor de volle 100% gaan. Zijn brede interesses en ambities leiden hem door verschillende werelden heen. Hij is student Artificial Intelligence aan de Universiteit Utrecht, onderneemt in de software industrie, heeft een eigen kledinglijn genaamd MOYENS en is bovendien freelance docent. Met zijn 21 jarige leeftijd is hij nog lang niet uitgeleefd, noch uitgedacht. Zijn gedachten reiken ver, maar zeker dichtbij de realiteit: aldus zijn drijfkrachten. Hij maakt deel uit van vele verenigingen en neemt ook veel bestuurlijke rollen op zich. De islam is ondanks al zijn interesses zijn bron van inspiratie. Daarbij staat hij altijd open voor sterke discussies waarbij visies en kennis gedeeld worden op zowel maatschappelijk, religieus en wetenschappelijk gebied. Zijn ervaringen met debatteren bij het Lagerhuis hebben hem geïnspireerd om te gaan schrijven. Sterke communicatie is een must. "Wij moeten leren mét elkaar te praten in plaats van tégen elkaar te praten", is dan ook zijn boodschap voor hen die écht streven naar échte communicatie.

Lees andere stukken van Abdulmohaimen