Voorpagina Persoonlijk

Ik ben net als jij!

Maakt het feit dat mijn ouders een paar honderd kilometer verderop geboren zijn mij minder waard? Als de klok twaalf uur slaat, gaap ik ook. Als ik dan eindelijk in bed lig, slaap ik ook. Als ik wakker word, voel ik me ook duf. En ook ik ontbijt ’s ochtends. Ook ik ga de deur uit om wat van mijn dag te maken. Net als andere kinderen, ga ik naar school. Ook ik val soms bijna in slaap tijdens de les. Maar ook ik weet dat naar school gaan van cruciaal belang is, wil ik wat van mijn leven maken. Ook ik eet in de pauzes. Ook ik praat dan mee over de laatste voetbaluitslagen. Als de bel gaat, ga ik ook met tegenzin terug naar de klas. En als de laatste bel gaat, ben ook ik opgelucht en moe als ik naar huis ga. Ook ik ga naar huis, en laat mezelf op de bank vallen als ik binnen ben. Ook mijn moeder is blij me dan te zien. Net als andere scholieren, maak ik huiswerk. Ook ik eet om zes uur. Ook ik lees boeken, en speel soms op de Playstation. Ook ik poets mijn tanden voor het slapengaan, ook ik neem een warme douche voordat ik mijn dromen produceer. Ook ik krijg liefde, en geef liefde. Ook ik heb behoefte aan vriendschap, omdat ik mij soms alleen voel. Ook ik heb vragen, en soms geen antwoorden. Ook ik lig soms wakker en ben dan aan het piekeren. Als ik zou vallen, zou ik ook bloeden. En zou dan met samengetrokken gezicht mijn wond laten desinfecteren. Ook ik word soms ziek, en ook ik word weer beter. Ook ik wil later papa genoemd worden, en daarna opa. Ook ik wil later mijn vrouw in mijn armen hebben en zeggen: “Ik hou van je, dankjewel voor alles.” Ook ik wil voor mijn moeder het leven verlaat, haar voorhoofd kussen en zeggen: “Dankjewel mama, door jou ben ik de man geworden die ik nu ben.” Misschien eet ik niet altijd hetzelfde ’s avonds, misschien kijkt mijn moeder andere series op de televisie. Misschien heb ik een ander soort humor, en misschien val ik op andere type meisjes. Misschien is mijn accent anders dan die van anderen, en geloof ik in God terwijl een ander dat niet doet. Misschien ga ik in de zomervakantie naar een ander land, en misschien komen onze ouders dus uit andere landen. Maar ook mijn hart klopt. Als ik mijn handen tegen mijn oren druk, hoor ik het ritme van mijn kloppend hart. Net als jij.

Ingezonden door: Harun Kuloglu

avatar

Wij Blijven Hier werd in 2005 opgericht, omdat ze vonden dat ze er nog niet waren. Inmiddels zijn ze 3000 bijdragen rijker, die vrijwillig door beginnende én gearriveerde verhalenvertellers worden geschreven. Verschillend van columns, persoonlijke ervaringen tot verborgen nieuwsfeitjes. Ze kijken op hun eigen manier tegen de wereld aan, en vertellen zélf het verhaal. Wie zijn ze? Kijk om u heen. Want ze zijn hier. Zij Blijven Hier!

Lees andere stukken van de WBH Redactie