Voorpagina Maatschappelijk, Politiek

Het mislukte asielvoorstel van de VVD

Deze week werd ik positief verrast door het nieuwe asielvoorstel van de VVD. Deze partij, die uiteraard enorm begaan is met het lot van asielzoekers, wil een einde maken aan de problematische toestroom van ‘gelukszoekers’ naar Europa. Ieder jaar wordt ons veilige en beschaafde continent overspoeld door duizenden vluchtelingen, afkomstig uit allerlei woeste contreien. Huis en haard achter zich latend, steken zij in gammele bootjes de Middellandse Zee over, met het risico te verdrinken of op een andere manier aan een noodlottig einde te komen. Het kan niet anders dan dat hun levensmotto luidt: ‘get rich, or die trying’. De VVD kan het niet langer aanzien hoe mensen zichzelf dagelijks naar de verdoemenis helpen.

Niet alleen heeft de partij oprechte medelijden met de achterblijvende familieleden die hun geliefden waarschijnlijk nooit meer zullen terugzien, want aan gezinshereniging doet de VVD niet, maar de liberalen vrezen ook voor de veiligheid van Europa. Op diezelfde gammele bootjes kunnen namelijk niet alleen door oorlog verscheurde zielen zitten, maar ook terroristen. En tja, die moeten uiteraard geweerd worden; desnoods over de ruggen van vluchtelingen. De VVD komt daarom met een briljant plan om ons land tegen al dit soort kwaadaardige risico’s te beschermen: alle buitengrenzen van Europa sluiten. Geen enkele vluchteling van buiten de EU mag nog toegelaten worden.

Je denkt nu misschien dat de VVD harteloos en onmenselijk is doordat ze die kwetsbare asielzoekers aan hun lot overlaat, maar niets is minder waar. De partij heeft daar ook over nagedacht en komt met een alternatief: laat de omringende landen maar opvang bieden.

De eerste keer dat ik over deze maatregel las, moest ik meteen denken aan het zogenaamde NIMBY-effect: Not In My Backyard. Dat mensen die gevlucht zijn uit oorlogsgebieden, dictaturen en andere regimes waar mensonterende praktijken plaatsvinden,  hulp nodig hebben staat buiten kijf. Althans, daar kan de VVD niet omheen. Anders zou  den ze namelijk alleen op steun van ene blonde clown kunnen rekenen en dat is natuurlijk niet het beoogde doel. De VVD pleit dus wel voor opvang van asielzoekers, zolang die hulp maar zo ver mogelijk hier vandaan wordt geboden. Daar waar de problemen zich voordoen, daar moet ook de oplossing vandaan komen. Het Westen moet zich in deze niet bemoeien, aldus de VVD.

De partij vergeet in al haar enthousiasme echter één ding: 95% van alle vluchtelingen wordt al opgevangen in de eigen regio. Landen als Jordanië, Libanon en Turkije bieden aan miljoenen vluchtelingen een tijdelijk onderkomen. Die hulp is echter niet volledig toereikend, aangezien het aantal internationale conflicten toeneemt. Het aantal brandhaarden in de wereld is groot en vereist dan ook een breed gedragen oplossing. Dat het plan van de VVD indruist tegen tal van internationale verdragen, vergeten we maar even voor het gemak. Die lui daar aan de andere kant van de wereld willen een oplossing voor hun probleem? Nou, hier hebben ze er eentje, uitvoerbaar of niet. Dit moet zo ongeveer de gedachtegang van de partij geweest zijn.

Dat dit voorstel uit de koker van Kamerlid Malik Azmani komt is dan weer niet zo verrassend. De heer Azmani is namelijk het prototype van wat de VVD een ‘voorbeeldallochtoon’ zou noemen. Zo’n type dat zich ondanks discriminatie vanwege zijn buitenlandse naam, in weet te vechten in de samenleving. Precies zo omschreef Mark Rutte, vorige week in een interview in de Metro, de wijze waarop allochtonen zich in Nederland zouden moeten gedragen. De heer Azmani heeft klaarblijkelijk de orders van zijn partijleider goed opgevolgd. Alhoewel hij er in zijn belevenis echter iets te ver in is doorgeschoten. Je ‘invechten in de samenleving’ staat voor hem namelijk gelijk aan het verloochenen van je afkomst. Zo gaf hij recentelijk in een interview te kennen niet te geloven in de multiculturele samenleving.

In plaats van een samenleving waarin verschillende culturen vredig naast elkaar leven, streeft Azmani naar een samenleving waarin enkel de Nederlandse cultuur de boventoon voert. Andere etnische gebruiken mogen uitsluitend achter de voordeur geuit worden. Ik vraag me dan werkelijk af of hij, gedreven door zijn etnocentrisme, ook zijn Marokkaanse familieleden zou verbieden in traditionele kledij op straat rond te lopen; vasthoudend aan hun eigen cultuur en sprekend in hun eigen taal. Een andere vraag die bij me opkomt is in hoeverre zijn vader destijds meer recht had om naar Nederland te komen dan een gevluchte Syriër die zijn leven in eigen land niet meer zeker is.

Hoe het ook zij, het voorstel van de VVD is inmiddels alweer praktisch gezien van de baan. Verbazingwekkend genoeg kon het plan op zeer weinig steun rekenen. Integendeel, er kwam van alle kanten kritiek. Of zoals Halbe Zijlstra het op eufemistische manier wist te brengen ‘was de PvdA niet bepaald enthousiast’. De enige partij bij wie het plan wel in goede aarde viel was de PVV. Toch wel bizar als je je bedenkt dat meneer peroxide de diplomatieke hand schudt van een tweede generatie Marokkaan. Van dit type Marokkanen hoeven er vast niet minder te zijn, hè Wilders?!

avatar

Na een bachelor European Studies te hebben afgerond, volgt Yasmina nu een master Bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit. Geboren en getogen in de mooie stad achter de duinen. Haar roots liggen echter ver weg hier vandaan. Als half Eritrese/half Indische noemt Yasmina zichzelf graag een wereldburger. Unity in Diversity, dat is hoe zij graag de wereld zou zien. Haar grootste passie is het schrijven van proza en poëzie. Het is meer dan slechts een hobby; het is haar uitlaatklep, haar uitingsvorm, haar middel om de gevoelens en ideeën die haar bezighouden te delen met iedereen die daar interesse voor heeft. Verder reist, leest en kookt Yasmina graag.

Lees andere stukken van Yasmina