Voorpagina Islam, Media

Documentaire ‘Mijn Jihad’

“Een golf van angst overspoelt onze westerse landen. Charlie Hebdo, Verviers, Belgische jongens die vanuit Syrië dreigen met aanslagen. Terreur in naam van de islam. De moslimgemeenschap wordt met de vinger gewezen maar hun stem horen we zelden.”

Zo begint de reportage ‘Mijn Jihad’ van het Vlaams Canvas-programma Panorama. Oorlogsjournalist Rudi Vranckx ruilt zijn vertrouwde werkomgeving Palestina, Afghanistan, Pakistan en Irak in voor de steden Vilvoorde, Mechelen en Antwerpen. Hij gaat op zoek naar de stem van de moslimgemeenschap die te weinig gehoord wordt in het publieke debat over radicalisering. “We praten te veel over moslims en niet met moslims”, klinkt het bij de journalist.

Vranckx en zijn team praten met twee dappere moeders van jongens die naar Syrië zijn vertrokken, met de jongeren op het pleintje in Vilvoorde over het verlies van hun vrienden, en met imam Suleyman Van Ael die laat zijn hoe je via psychologische gesprekken jongeren kan deradicaliseren en hoe je via onderwijs kinderen en jongeren ‘de ware islam’ kunt bijbrengen. Een groep jongeren komt ook aan het woord met hun liefdadigheidsorganisatie Al Ikram en een inleefreis naar vluchtelingenkamp in Jordanië waar ze humanitaire hulp verhalen: jihad in de ware betekenis van het woord.

Een ontroerende reportage, en een waar we lang op gewacht hebben. Houd alvast jullie zakdoekjes klaar! Meer dan ooit zien we wat een sterke vrouwen onze moeders zijn. Mijn ogen vulden zich met tranen toen mama Saliha vertelde hoe ze stilletjesaan de greep op haar 18-jarige zoon Sabri verloor. Ze vertelde dat de jongen haar kort voor zijn vertrek bleef aankijken zonder een woord te zeggen; “il disait: maman, je te regarde parce que je t’aime”(hij zei: mama, ik kijk naar je omdat ik van je hou). Ze besefte dat hij het beeld van haar aan het opnemen was als herinnering.

Je kan de reportage met Nederlandse ondertiteling bekijken. In België is het ook in Franse of Arabische ondertiteling beschikbaar!

Wie wil kan ook zelf zijn stem laten horen via #100stemmen of een filmpje opnemen en opsturen naar de redactie van Vranckx op de website www.100stemmen.be waar al talrijke filmpjes te zien zijn.

De middag voor de reportage op Panorama uitgezonden werd, heb ik Rudi Vranckx kort in Gent mogen ontmoeten na een lezing. Een selfie met mijn journalistieke held in ruil voor de belofte dat ik zou deelnemen aan #100stemmen: een deal die ik graag sloot!

Voor zij die kritiek uiten dat opnieuw “een blanke man van middelbare leeftijd uit de gevestigde orde van de mainstream media” ons een platform moet aanbieden terwijl we dat ook zelf kunnen: ik ben het niet met jullie eens. Als we dat ook zelf kunnen, waarom bereiken we ‘de ander’ dan niet? Vranckx is zich bovendien heel bewust van zijn bevoordeelde positie en weet je wat? Hij gebruikt ze om er samen met zijn redactieteam een schitterende reportage en actie van te maken. Niet elke journalist kan onbevooroordeeld luisteren wanneer het over zo’n gevoelig onderwerp gaat, een stap opzij zetten en een ander aan het woord laten, het menselijke laten zien en ontroeren zonder melig te zijn, bruggen bouwen.

Vranckx deed tijdens de lezing ook een bekentenis. Na de aanslagen op Charlie Hebdo had hij een oproep gedaan om 1000 cartoons in te zenden als een symbolisch weerwoord. Het viel hem op dat er van die 1000 cartoons geen enkele inzending van een moslim bij zat. Het knaagde aan hem en hij deed opnieuw een oproep. Dit keer expliciet gericht naar de moslimgemeenschap. Het mochten ook cartoons zijn die het Westen ridiculiseerden. Enkele moslims lieten hem weten teleurgesteld te zijn: “Je begrijpt het niet.” En ja, hij begreep het niet. Hij gaf toe: “Ik wist niet hoe diep het zat. Ik heb een verkeerde inschatting gemaakt. Ik was fout.” Een journalist wiens beroep bestaat uit het bezoeken van oorlogsgebieden en wiens leven al meerdere malen op het spel heeft gestaan om ons verslag uit te brengen, die heeft ballen nodig. Maar om publiekelijk toe te geven dat je fout zat… da’s pas moedig.

avatar

Warda is 25, Belg van Marokkaanse origine, idealist en houdt van literatuur. Ze heeft een MA Taal en Letterkunde: Engels-Duits en MA Europese Studies. Ze liep stage bij de Verenigde Naties in Brussel en is als onderzoeker verbonden aan de Universiteit Gent waar ze werkt aan een proefschrift over islam in hedendaagse Duitse literatuur. Sinds kort is zij verkozen als Vlaamse VN Jongerenvertegenwoordiger.

Lees andere stukken van Warda