Voorpagina Algemeen, Cultuur, Grappig, Lifestyle, Maatschappelijk, Persoonlijk, Samenleving

Bij mijn Marokkaanse zelf achter de voordeur

Sinds kort voer ik weleens gesprekken met een wat oudere man, die zichzelf primair als een Marokkaan ziet.

Hij zegt vaak mooie dingen, maar het volgende is echt blijven hangen:

“Mensen zijn niks meer dan spiegels, je kunt jezelf vinden in iemand anders door vooral gastvrij te zijn.”

IK moest even nadenken over de betekenis van zijn woorden vooral in relatie tot de waarde die hij hecht aan zijn nationale herkomst. Vanochtend confronteerde ik hem met het raadsel, waarmee hij mij achterliet. Ik vertelde eerlijk dat het mij aan het denken heeft gezet, maar dat ik het niet heb begrepen.

“Rachid, luister even. Ik zeg altijd dat ik een Marokkaan ben, en dat dit belangrijk voor mij is. Waarom? Ik ben voor veel mensen een Marokkaan, omdat ik er zo uitzie. Mijn voorkomen gebruik ik als mijn voordeur, waarmee ik mensen binnenlaat.”

En dan?

“Als mensen eenmaal binnenzijn, verschijnt de wereld van herkenning. Ze zien dan pas dat ik ook maar een mens ben met mijn eigen geluk en zorgen. Waarom denk je dat Marokkanen bekendstaan om hun gastvrijheid; op deze manier laten zij zien dat zij ook maar gewone mensen zijn. Slim, of niet? Rachid, dit moet je niet vergeten: als de voordeur dicht is, bestaat er geen afkomst of nationaliteit.”

De filosofie achter de Marokkaanse gastvrijheid!

avatar

Rachid Eznaden schrijft sinds 2011 voor Wijblijvenhier. Hij is eindredacteur met als speciale aandachtsgebieden integratiebeleid, buitenlandse politiek, literatuur en islamitische geschiedenis van Europa. Verder staat Rachid bekend als boekenwurm. Voor de meeste WBH-ers belichaamt hij de Wijblijvenhier-bibliotheek. Heeft een schrijver achtergrondinformatie nodig voor zijn stukken, dan tovert Rachid binnen no time een aantal titels tevoorschijn. Tot slot: Rachid recenseert graag. Waar deze interesse vandaan komt, Joost mag het weten. Misschien is het wel zijn tegendraadse houding: waar over het algemeen steeds minder wordt gelezen, gaat hij juist meer lezen.

Lees andere stukken van