Voorpagina Gastarbeiders, Persoonlijk

Bloed, zweet en appels: over gastarbeiders

“Ik ben naar Nederland gekomen voor jullie toekomst, niet voor die van mezelf.”

Jarenlang is dit een waterdicht adviesnota geweest van vele eerste generatie Marokkaanse vaders. Wanneer er iets tegenzat binnen het gezin wat betreft school of andere omstandigheden, lieten zij ons eraan herinneren dat hun migratie naar het verre Europa niet voor niets geweest is. Het zijn de harde en oprechte woorden van deze eerste generatie gastarbeiders die een ongekende waarde hebben gekregen.

“Het is nog geen 6 uur of de bus staat al klaar om de jonge groep Marokkanen op te halen voor een nieuwe werkdag in de fabriek. Hamid en Aziz praatten nog na hoe het de afgelopen avond in de dorpskroeg was. De jongemannen spraken amper Nederlands, maar wisten zich goed te redden tussen de onbekende menigte. Het zijn de jaren zeventig, een periode van hard zwoegen, maar ook van aanpassing en saamhorigheid. De gastarbeiders wisten als geen ander hoe het is om keihard te werken voor weinig. “

Voor de gastarbeiders was het bloed, zweet en tranen zodat wij de dag van vandaag kunnen genieten van onze vrijheden. Anno 2016 zijn het de verhalen van deze generatie die kenmerkend zijn voor hetgeen wat gemist wordt in onze multiculturele samenleving. Een gevoel van acceptatie en saamhorigheid. Vaak wordt vanuit verschillende hoeken de leuze geslingerd dat vroeger alles anders was, dat vroeger alles beter was. Zou het dan niet zonde zijn als vroeger maar vroeger blijft? Als men zich zelfs wist te redden met slechts “hallo” en “bedankt” door de taalbarrière in de vroegere jaren, dan zou het voor ons vandaag de dag een eitje moeten zijn om rekening te houden met elkaars normen en waarden.

Helaas is het niet zo gemakkelijk als dat het lijkt. De complexe samenleving waar wij in verwikkeld zijn, heeft ervoor gezorgd dat er geen sprake meer is van een “hallo” en “bedankt” kwestie. Het vereist meer dan slechts een paar woorden om het gevoel van acceptatie en saamhorigheid te bereiken. En terecht. Het is aan ons om te laten zien waarom ‘vroeger’ haar plaats heeft moeten afstaan aan wat beters: toekomst. Een toekomst waarin er geen ‘wij’ en ‘jullie’ cultuur bestaat, maar acceptatie en saamhorigheid vanzelfsprekend zijn. Laten we ons dus vooral niet ontmoedigen door zure appels en de focus leggen op de rest van de oogst…

avatar

Een dame van de wereld, maar sinds geboorte woonachtig in het kikkerlandje. Studente Islam en Arabisch, met een vleugje voorliefde voor koken. Vanaf de middelbare school is bij haar de levensspreuk ‘Going for the extra mile’ erin gestampt en dit is vandaag de dag goed blijven hangen. Met een scherpzinnige blik op haar omgeving vangt ze van alle kanten verhalen op diehaar inspireren tot het verdiepen in maatschappelijke kwesties. Waar je haar voor wakker kan maken, is het ochtendgebed. De rest is bijzaak…

Lees andere stukken van Zeinab