Voorpagina Cultuur, Ervaringen, fiets, Miniatuurtje, Persoonlijk, Samenleving

Bij de fietsendokter


Ik loop met mijn fiets aan de hand naar de fietsendokter.

‘Zeg het eens meisje!’

Meisje. Bijna voor ik het doorheb maak ik een snelle afweging. Het is een oude man met een gulle lach. Ik besluit dat het mag en trap dan een open deur in.

‘Mijn fiets is stuk.’
‘Aah, waarom?’
‘Ik weet niet. Misschien hebben we ruzie ofzo.’
‘Even kijken. Allahum ya Rabb.’

Hop, een zucht en met Gods zegen ligt mijn fiets op de kop. De fietsendokter draait aan het wiel en vertelt wat er moet gebeuren. Ik stel wat vragen op het niveau van ‘wat is bij fietsen een velg’ en probeer te begrijpen. We komen tot een deal die met een post-it wordt bezegeld.

‘Wat is je naam?’
‘Kauthar.’

De pen blijft even vertwijfeld in de lucht hangen, mijn blik valt op een foto die in de winkel hangt. Istanboel.

‘Kevser. Jullie zeggen soms Kevser.’
‘Aha.’

Ik geef mijn telefoonnummer. Hij gaat me sms’en als mijn fiets klaar is. Vandaag. Of morgen misschien.

We zeggen gedag.

Afbeelding: Flickr.

avatar

Kauthar is. Van alles en nog wat. Soms teveel, soms te weinig. Daar leert ze van. Graag.

Lees andere stukken van Kauthar