Voorpagina Algemeen, Palestina

Israël vernietigt VN gesponsorde kunst- en cultuurcentrum ‘Gaza Arts and Crafts Village’

Olive picking, Sliman Mansour, Oil on canvas, 1988 (Wikimedia Commons)

Israël lanceert luchtaanval op Gaza: kinderen weer slachtoffer

De afgelopen maanden zie ik weer zoveel foto’s en video’s van gewonden en doden in Palestina op mijn feed, dat ik vaak niet weet of het nieuw-nieuws is, of dat het om nieuws van voorgaande weken gaat. Wat ik wel weet is dat er op 14 juli 2018 de grootste luchtaanval op Gaza heeft plaatsgevonden sinds 2014. Wat ik ook zeker weet is dat tijdens deze aanval op klaarlichte dag twee tiener jongetjes zijn vermoord: Amir al-Nimra (15) en Luay Kaheel (16).

Op het moment van de bombardementen waren de jongetjes buiten aan het spelen op het dak van een gebouw. Het is zomer, de zon schijnt. Amir en Luay probeerde in hun ongewone leven een gewone middag te beleven. Deze kinderen hebben de Israëlische aanvallen op Gaza in 2014 overleefd (er werden toen meer dan vijfhonderd kinderen vermoord). Vier jaar later, op een nietsvermoedende zaterdagmiddag, zijn deze twee jongetjes alsnog van het leven beroofd. Het bloed van een Palestijns kind is goedkoop. Tijdens deze bombardementen werd ook een onderwijsinstelling geraakt, waardoor veel lokalen onveilig en onbruikbaar zijn geworden. Daarnaast zijn ook faciliteiten voor invalide kinderen vernietigd.

Belangrijke kunst- en cultuurcentrum in Gaza vernietigt

Later op deze onfortuinlijke dag volgende een tweede aanval op Gaza. Israël opende het vuur ditmaal onder andere op de ‘Gaza Arts and Crafts Village’, een kunst- en cultuurcentrum. Het centrum hielp Palestijnse cultuur te beschermen en behouden door artiesten en hun kunst te steunen door middel van culturele projecten en exhibities. Het Gaza Arts and Crafts Village was ongeveer 1000 m2, en bestond uit een exhibitie ruimte, een eventruimte, en een café. In het centrum stonden vier huizen met handgemaakte kunst tentoongesteld, zoals ‘Het Tapijt Huis’, ‘Het Borduur en Traditionele Wervings Huis’, ‘Het Koper Huis’, en ‘Het Houten en Keramiek Huis’. Het Gaza Arts and Crafts Village was gesponsord door het Palestinian Economic Council for Development and Reconstruction (PECDAR) en het United Nations Development Programme (UNDP).  

De bouw van het kunst- en cultuurcentrum in 1999 creëerde veel banen. Meer dan honderd werknemers en ambachtslieden konden hierdoor in hun levensbehoefte voorzien. Architect Rashid Abdelhamid ontwierp een duurzame constructie door middel van gerecyclede materialen en klei, wat symbolisch is, omdat Palestijnen in de Gazastrook sowieso weinig materialen tot hun beschikking hebben door de blokkade door Israël. Na de oprichting werd het centrum al snel een van de belangrijkste culturele centra in Gaza. Ondanks de constante dreiging van invasies, beschietingen, blokkades en sancties, bleef het centrum open en de tentoonstellingen en activiteiten doorgaan. Het centrum werd een bron van vreugde en opluchting voor de inwoners. Een oase van rust, van iets nieuws. Het centrum bleef mensen aantrekken. Maar dat is nu verleden tijd: het kunst- en cultuurcentrum is vernietigd.

Ook Palestijnse kunstenaars doelwit van Israëlische wreedheden

Palestijnse infrastructuur wordt op meerdere manieren bedreigd. Zo worden kunstenaars in Gaza regelmatig onderworpen aan brutaliteit en mensenrechtenschendingen die typisch zijn voor de manier waarop Israëliërs met Palestijnen omgaan. Palestijnse kunstenaars krijgen bijvoorbeeld geen visum van het Israëlisch leger, waardoor ze niet kunnen deelnemen aan internationale conferenties en bijeenkomsten. Kunstenaars worden, net als andere burgers, aangehouden op controleposten, gearresteerd, beroofd van hun instrumenten. En dat is ook waarom de meeste kunstprojecten gaan over de dagelijkse invloeden en pijnlijke realiteit en onrecht van de Israëlische bezetting en apartheidsbeleid.

Met de dood van Amir en Luay, de vernietiging van nog meer onderwijs centra, en met name het kunst- en cultuurcentrum, weet Israël voor de zoveelste keer Gaza in haar hart te raken. Dat hart is inmiddels zo groot als Gaza zelf. En het bloedt. Nog altijd. Voor de zoveelste keer wordt duidelijk dat in de ogen van Israël de Palestijnen door het leven te leven, door simpelweg te bestaan al een bedreiging lijken te zijn voor deze Apartheidsstaat.

avatar

Altijd gewapend met een Parker pen, 'chai ka cup', en sarcasme.

Lees andere stukken van Nazir Bibi