Voorpagina Ervaringen, Islam

Een schop onder je kont, dan de Islam

Een tijdje terug zat ik met een stel vrienden een kopje thee te drinken. Ik keek zo’n beetje om me heen en concludeerde dat de meeste jongens de islam om hun leven droegen als een jas. Van sommigen was de jas comfortabel en luchtig, van anderen was hij van ruwer en zwaarder materiaal. Allemaal droegen ze ‘m met trots, maar ook met een vanzelfsprekendheid.

Twee jongens droegen Islam echter niet met vanzelfsprekendheid- zij waren oprecht verbaasd hoe Islam in hun leven plaatsvond. Het waren vroeger ouwe straatratten. De ene noemde zijn vroegere zelf een laffe tasjesdief (vooral omaatjes waren zijn slachtoffers), de andere was een O.G. (opgepakt met dope en een pipa – met stip het minst stoere woord ooit voor een pistool).

De ene was een ADHD-kind van een alcoholist. De ander groeide op in de schaduw van kille megaflats. Beiden hebben ze echter op een gegeven moment een bewuste keuze gemaakt om te kappen met die straatratten nonsens. Maar dat ging echt niet vanzelf.

De eerste kwam in de gevangenis terecht. Daar leerde hij moslims kennen, maar ook de islam (via de geestelijk verzorger aldaar). De tweede kon de gevangenis ternauwernood ontlopen en kreeg een taakstraf waar hij een moslimvrijwilliger tegen het lijf liep. Beiden kregen ze de vraag: wtf doe je met je leven? Je bent 17 en doet je familie pijn, vernedert zwakke mensen voor je plezier en de maatschappij heeft helemaal niets aan je. Wat ga je er aan doen?

De eerste werd moslim, trouwde, kreeg twee lieve kindjes, trok in bij familie en ging werken en vervolgens studeren. De tweede werd ook moslim, ging een mbo-opleiding volgen, trouwde, behaalde een hbo-diploma in rechten, vervolgens een Master aan de universiteit en kreeg ook nog een mooi kindje. Overigens loopt hij nu stage bij de rechter die hem de taakstraf oplegde.

Soms heb je gewoon een schop onder je kont nodig, en vervolgens de Islam om je aan het werk te zetten.


avatar

In het jaar dat Elvis stierf, werd Noureddine geboren. Op zijn negende kreeg hij een skateboard. Op zijn 20ste werd hij in Schotland verliefd op boeken. Op zijn 27ste werd hij moslim en vond hij zijn draai. Hij werkt in de gehandicaptenzorg en denkt soms dat hij bijna Arabisch kan lezen maar vraagt dan toch om een klinker. Hij jat de beste grappen van de missus, steun en toeverlaat sinds 2006. Af en toe vertaalt hij wat poëzie omdat het leven dan gewoon beter is.

Lees andere stukken van