Voorpagina Algemeen, Ervaringen, Opmerkelijk

Hij denkt Jezus te zijn

Tijdens de ramadan kwam ik een vriend van me tegen in de moskee. Ik vertelde de preek slecht te verstaan en hij nodigde mij uit bij een korte Nederlandstalige lezing van hem te komen, in een krakersgalerie naast Mentrum.  Dat was toen nog gewoon een geografische duiding.

Op de desbetreffende dag kwam ik aan en twee of drie wederzijdse vrienden zaten er al- net als ik waren ze bijzonder gecharmeerd van onze Turkse broeder, toonbeeld van zachtheid, altijd klaar staand met lieve woorden en nét niet sereen van top tot teen. Gewoon een bijzonder warm mens.

Mijn broeder, mijn vriend, laat ik hem Tamer noemen, begon met een korte inleiding over de islam en richtte zich toen voornamelijk op onze bestaansreden. Een oude collega, overtuigd christen, kwam ook  binnen. Een sympathieke buurtbewoner, kunstenaar van beroep, volgde. We zaten uiteindelijk met een groepje van zo’n tien mensen, allen geïnteresseerd in wat hij te vertellen had.

Tamer vervolgde zijn verhaal, haalde mooie verzen uit de Koran aan, waaronder deze:

“Zeg: ‘Wij geloven in Allah en in wat er aan ons is neder gezonden en in wat er is neder gezonden aan Abraham en Ismail, Isaak, Jakob en de kinderen van Jakob en in wat er aan Mozes, Jezus en de Profeten van hun Heer werd gegeven. Wij maken geen onderscheid tussen wie van hen dan ook en wij hebben ons aan Hem overgegeven’.” (Koran 3:84)

Het is een van die verzen waar ik erg blij van word als moslim en als mens. Ik houd van de gemene deler, wat ons bindt en niet zozeer van wat ons scheidt. Ik meende daarin een metgezel te hebben gevonden in Tamer.

Tamer sprak nog kort verder tot hij werd onderbroken door een Marokkaanse broeder, die op zijn beurt weer werd onderbroken door de christelijke oud-collega, en die op zijn beurt weer werd onderbroken door Tamer. Het was zo’n avond van kletsmajoren.

Hij naderde het eind van zijn lezing en benoemde de noodzaak van het individu (althans, dat dacht ik) om na de dood van de Profeet Mohammed (vzmh) de boodschap om God te aanbidden verder te verspreiden. Echter, hij ging een stap verder en citeerde wat bijbelteksten. En zei toen dat hij Jezus was.

Pardon?

Net als de mensen om me heen ging dit zo snel dat ik niet goed begreep dat ik hoorde wat ik hoorde. Voorzichtig draaiden we om de hete brij heen. Kunstenaar, christen, moslim, Marokkaan, Tamer nogmaals: ik ben Joshua. Wacht ’s effe… hij beweert het echt!

Wat volgde was een bizar gesprek waarin iedereen zijn liefde voor broeder Tamer uitsprak, de noodzaak van samenleven voor God, het verspreiden van de boodschap etc. Behalve dan dat hij Jezus was.

Ik vond het zeer verwarrend. Tamer begreep dit. In enkele woorden schetste hij zijn ontwikkeling van gelovige moslim tot het moment dat hij geloofde dat hij Jezus was.

Hij gaf zelfs aan begrip te hebben dat we hem niet geloofden; dat deden ze destijds bij Mentrum ook niet en dat begreep hij ook wel. Daar zitten wel meer mensen met een messiascomplex, of zelfs zij die denken Napoleon te zijn. Hij liet weten indertijd een familietrauma mee te hebben gemaakt en dat de mensen van Mentrum dat linkten aan zijn eigen messiascomplex – wat uiteraard niet klopte volgens hem. Het was bijzonder om hem daarover zo zakelijk en begripvol te horen spreken, en plein public.

Hij vertelde op stel en sprong met zijn werk te zijn gestopt, zo’n 4 jaar geleden, vervolgens regelmatig kerken en moskeeën te hebben bezocht om mensen uit te nodigen tot de islam en te vertellen dat hij Jezus was. Meestal negeerden mensen hem, of begeleidden ze hem rustig naar buiten.

Koningin Beatrix tijdens het concert in Amsterdam nadat een man haar op het podium uitnodigde te bekeren tot de Islam

Ik vond het moeilijk voor te stellen. Hij sprak zacht maar wel beslist en leek zich niet te beseffen hoe ver zijn wanen hem van de islam los koppelden. Hij sprak ook nog over reïncarnatie.

Afgelopen maandag zag ik hem, vers gekapt bij de barbier vandaan komen. De volgende dag zou het Feest zijn en ik verwachtte hem tegen te komen in de moskee. Een mooie glimlach was mijn deel.

Vanochtend begreep ik dat hij een concert waarbij de koningin aanwezig was had aangegrepen om mensen uit te nodigen tot de islam, met de niet zo handige toevoeging dat mensen zich niet druk hoefden te maken, omdat hij toch geen bom bij zich had. Dat kun je beter niet zeggen als moslim.

Theodor Holman bombardeerde de man al meteen tot beslist niet verward, maar een ‘gestoorde extremist’ op basis van een incident tijdens een radio-opname. Maar ja, die vindt iedere moslim die zich niet te pletter zuipt een terrorist, dus dat kun je niet serieus nemen, ons rechtsdraaiend propagandamotortje. Wander Reitsma van inloophuis De Waterheuvel kent Tamer echter net zoals ik hem ken en acht hem juist ‘aardig en innemend en graag zijn gelovige standpunt uitdragend.’

Ik hoorde dat hij gedwongen is opgenomen. Dat lijkt me flink overdreven voor iemand zoals hij, met 0,0%  dreiging. Nu maar hopen dat hij niet zo’n absurde straf krijgt opgelegd als de vorige persoon die het koningshuis lastig viel. Moge Allah hem leiden naar het pad der geestelijke gezondheid.

(En ook die Bulgaarse gast die ik een paar dagen later in Buitenveldert tegenkwam en die mij nogal onvriendelijk wilde kerstenen door me te bevrijden van mijn ‘leugens’- die bleek er van overtuigd te zijn dat hij de Profeet Leviathan was en had het zelfs op zijn hand getatoeëerd. Het getatoeëerde traantje onder zijn oog, de agressieve oogopslag en de camouflagebroek deden mij echter voorzichtig edoch rustig doorlopen. Dixit de missus: hoe trek je die gasten aan?! Ik: ‘ik houd van rare snuiters en ben een rare snuiter.’)
avatar

In het jaar dat Elvis stierf, werd Noureddine geboren. Op zijn negende kreeg hij een skateboard. Op zijn 20ste werd hij in Schotland verliefd op boeken. Op zijn 27ste werd hij moslim en vond hij zijn draai. Hij werkt in de gehandicaptenzorg en denkt soms dat hij bijna Arabisch kan lezen maar vraagt dan toch om een klinker. Hij jat de beste grappen van de missus, steun en toeverlaat sinds 2006. Af en toe vertaalt hij wat poëzie omdat het leven dan gewoon beter is.

Lees andere stukken van