avatar

Kauthar is. Van alles en nog wat. Soms teveel, soms te weinig. Daar leert ze van. Graag.

Een soort klooster voor moslims. En Fahm Instituut is jarig, hoera!

Mocht je het nog niet doorhebben: wij van WijBlijvenHier! zijn enthousiast. En nee, we zijn hier niet eens voor betaald. Als Anne meeleest willen we wel even kwijt dat haar zelfgebakken appelcake lekker was. In het kader van subtiel zijn.

Maarre, gewoon enthousiast dus, al is het alleen omdat het ons af en toe heel lekker lijkt om in zo’n centrum te vertoeven. En die verschillende meningen en perspectieven die Fahm Instituut zo belangrijk vindt, daar zijn wij ook wel van. Al wordt dat ons niet altijd in dank genomen, maar hey, zonder wrijving geen…? Precies.

Gefeliciteerd Fahm Instituut!

Zie de maan schijnt (niet) – Juz’ 24


 

‘Papa, hoe komt het dat we alles voorbij rijden en elke keer ergens anders zijn, maar de maan toch altijd met ons is?’ Mijn eerste herinneringen aan de maan voeren me terug naar mijn kindertijd, waar ik als meisje leerde dat ze er altijd was. Soms zichtbaar, maar vaak ook niet.

We brachten bloemen naar Nieuw-Zeeland


 

Of nou ja, bijna. Op 15 maart 2019 pleegde een rechtse extremist een aanslag op een moskee in Nieuw-Zeeland. Een week later gingen we bij de Nieuw-Zeelandse ambassade langs. Om te condoleren en stil te staan bij de slachtoffers, en als blijk van waardering voor het leiderschap daar.

Een beetje Arabisch in de metro


 

Miniatuurtje in de metro van Amsterdam. Kauthar komt een stel Arabisch-sprekende dames tegen. Een avontuur zoals alleen zij dat kan beschrijven.

Bij de fietsendokter


 

Een miniatuurtje. Van Kauthar, Kevser en de fietsendokter.

Verhalen – Juz’ 12


 

Duiding van dromen, verhalen en het begrip daarvan; Zijn leiding als de ultieme vrijheid. Licht, ook als we het niet kunnen vatten. Al het onwaarneembare behoort immers Hem toe en tot Hem keert alles terug. Laten we aanbidden en het leven proberen te lezen met de Koran. Vertrouwen. Omdat, en niet ondanks.

Verkiezingen en verschillen: mag ik naast je zitten?


 

‘Mag ik naast je zitten?’ Ik kijk op van mijn laptop, die ik tevergeefs effectief probeer te gebruiken in een donkere clubzaal die tot collegezaal omgedoopt is. Een man van in de vijftig. Wit baardje, vilten hoed. Ik glimlach. ‘Natuurlijk. Mijn naam is Kauthar. Aangenaam.’ Hij heet Harry. We raken aan de praat.

Dienstregeling


 

Ik kijk hem niet meer aan en ga zitten. Hashim had erbij gekund. Arman ook. De blinde mevrouw ook. We hadden prima allemaal in de bus gepast, een beetje vertraging voor degenen die meer tijd nodig hebben om mee te komen was zo weggereden.

Zoek je iets? – Juz’ 29


 

Ik zoek nog steeds en pak de Koran erbij. In juz’ 29 staat een soera die volgens mijn Nederlandse vertaling ‘De trappen’ heet. Ergens beginnen om te proberen bovenaan te eindigen. Dicht bij Hem.

Lief moslimmeisje?


 

Gisteren schreef Ari Vogelaar een open brief: ‘Lief moslimmeisje‘. Kauthar schreef een reactie. Yo Ari. Dit is in sprookjes vast niet de manier waarop een exotische prinses een brief begint, al denk ik dat ik middels dit virtueel schrijven überhaupt (…)