Category Archives: Persoonlijk

‘Hoe durf jij een stap in dit bedrijf te zetten met je hoofddoek!’


 

Hij onderbrak me en sloeg met zijn vuist op de tafel: ‘Hoe durf jij een stap in dit bedrijf te zetten met je hoofddoek!’

Marokko en Nederland: een (soms) moeilijk huwelijk


 

Vader Marokko en moeder Nederland zijn voor mij onafscheidelijk. Ze horen bij elkaar, voor altijd. Een vijftigjarig huwelijk gaat altijd met ups en downs, maar uiteindelijk kom je tot het besef dat het eigenlijk ook hoort bij een gezegende huwelijk.

Boekenrecensie: ‘Het begin van de melancholie’ van Ben Schomakers


 

Kortgeleden heb ik een geestverheffend werk van Ben Schomakers kunnen uitlezen, na het een tijdje weggezet te hebben: “Het begin van de melancholie. Over verdriet, verlangen en werkelijkheid”. De auteur beschrijft precies die herkenbare gevoelens die dikwijls iedereen wel ervaart, maar die door velen niet of onvolledig een plaats kunnen krijgen vanwege misschien wel de broodnodige, filosofische uitleg die zij daarover missen.

Elvir


 

Natasha interviewde Elvir over zijn leven in Bosnië. Het is een indrukwekkende terugblik op de Balkanoorlog geworden. Over identiteit, verzet en overleven.

Jeruzalem, stad met een verhaal


 

Nadia maakt zich er hard voor dat meer moslims Jeruzalem gaan bezoeken om zo de verhalen aan te horen van de Palestijnse bevolking, en om de plekken te bezoeken die het hart verwarmen en waar als moslims onze zorgplicht op ligt.

Zwarte koffie


 

Natasha maakte eind 2017 een reis door Bosnië en schreef over haar ervaringen in dit prachtige land, waar de sporen van een burgeroorlog en genocide nog altijd zichtbaar zijn. Over persoonlijk en politiek perspectief, de rol van Nederland, de beste koffie ter wereld en verantwoordelijkheid nemen in woord en daad.

De dagelijkse strijd tegen vooroordelen


 

We lijken in Nederland een nieuwe fase in te gaan als het gaat om moslim zijn in de publieke ruimte. Noureddine geeft duiding én weerstand, voor die momenten dat kritiek overgaat in vooroordelen en discriminatie.

De Hulpvraag


 

Ik vertel de arts dat ik eigenlijk niet weet wat er mis is, maar dat ik weet dat er iets goed mis is. Dat ik het gevoel heb dat ik mezelf gaandeweg tussen de realiteit en verbeelding in de afgelopen maanden ben kwijtgeraakt. Dat mijn emoties zo vlak zijn als de tafel die tussen ons in staat. Maar vooral dat ik niet meer kan vertellen of ik nog leef of al dood ben.

Burn-out in het huwelijk


 

Drie weken na hun bruiloft stort Aicha in. Een burn-out. Haar man, Sameer, leert elke dag meer over de ernst van Aicha’s burn-out. Ze weten allebei nog niet hoe ze hier het best mee om kunnen gaan. Aicha en Sameer gaan ruim een jaar na hun bruiloft in gesprek om terug te kijken op een bijzondere periode.

Broos


 

Aangenaam. Mijn naam was Anorexia Nervosa, maar nu heb ik mijn eigen naam terug. Soumaya.