Monthly Archives: januari 2014

‘Er moeten nog heel veel bergen in de Atlas en Rif verzet worden’


 

Het was toentertijd een mooi en nobel streven: De gelijkheid tussen mannen én vrouwen als kernprincipe in het “nieuwe” Marokkaanse familierecht. Ik ben dan wel idealistisch maar zeker niet zo naïef om te veronderstellen dat theorie en praktijk hand in (…)

Onderwerpen: Maatschappelijk, Politiek

Aardig staaltje journalistieke veroordeling richting Ibn Ghaldoun leerlingen


 

Raadsel: wat is het verschil tussen een Servische oorlogsmisdadiger, de moordenaar van Pim Fortuyn en leerlingen van ibn Ghaldoun? Het verontrustende antwoord las ik vandaag in de Volkskrant.

Onderwerpen: Media

O ‘parallelle samenleving’, waar ben je?


 

Een parallelle samenleving zou naast de ‘normale’ samenleving bestaan en klaarblijkelijk is er geen contact tussen de twee ‘werelden’. Keklik Yücel, woordvoerder integratie van de PvdA, zegt dat bepaalde groepen mensen in de samenleving in een ‘parallelle samenleving’ leven. Mijn brein weigert mee te werken: hoe kan iemand zich zowel in de reguliere samenleving als ook in een parallelle samenleving bevinden, als die twee ‘werelden’ elkaar wederzijds uitsluiten?

Onderwerpen: Maatschappelijk

Ontroerend. Programma “Vermist” herenigt Hassan en Zoulikha


 

Het TROS-programma Vermist heeft op zaterdagavond een opmerkelijke “vermissing” opgelost. Nadat ze twee foto’s en een briefje uit Marokko ontvingen met de tekst “Ik ben Hassan en ik zoek mijn dochter Zoulikha”, besloot Jaap Jongbloed en zijn team de zaak (…)

Onderwerpen: Maatschappelijk, Media

Gelovigen moeten van D66 terug de kast in


 

In de Telegraaf werd onlangs gesproken over een “saillante tekst” in het jaarverslag van Milli Görüş in Amsterdam, namelijk “In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle”. Dat vinden bepaalde rechtse partijen natuurlijk niet kunnen. Niks nieuws onder de zon. Nieuw is dat ze nu aan D66 een partner in crime hebben.

Onderwerpen: Politiek

Een brief aan mijn vader, de expat, de Alzheimer-patiënt


 

Wij zagen jou achteruitgaan en trokken aan de bel. Na het onderzoek kwamen de uitslagen binnen. Je hebt Alzheimer. We wisten niet wat ons overkwam. Wat houdt dit precies in? Is hij hier niet te jong voor? Er is geen vraag of excuus die onze gedachten niet gepasseerd is om te proberen je ziekte te ontkennen. Na ontkenning volgde een stilte….dagenlang nadenkend over wat we zouden kunnen doen aan de ziekte. Niets, was het antwoord. Maar hoe kon niets jou genezen pappa?

Onderwerpen: Algemeen

‘Ja, er komen hier ook moslims voor hun baarden’


 

In de zaak zitten trouwens meer mannen zonder baarden dan mét. Als ik aan twee 13-jarige jongetjes vraag of ze later ook een baard willen, schudden ze van niet. “Volgens mij voelt dat heel raar,” merkt een van de twee broertjes op. Hun vader mengt zich direct in het gesprek. “Maar wat had ik jullie ook alweer geleerd? Er is een woord voor mannen zonder baarden, namelijk?” De jongens kijken hem een beetje verzuchtend aan en zeggen in koor “vrouwen”.

Onderwerpen: Maatschappelijk

Een jongere op zoektocht, ik kreeg honger naar zingeving


 

Ik begon ook meer levensvreugde te missen. Elke dag leefde ik met de gedachte dat het mijn laatste kon zijn. Dus ik kon het best alles zo strikt mogelijk opvolgen. Of gaan strijden in Palestina, dan was mijn dood tenminste niet zo zinloos. Ik begon er wat angstig én vooral wat somber van te worden. Maar ik was onverzettelijk. Mijn wereldbeeld verengde stilletjes aan naar een tunnelvisie. Dat allemaal in enkele maanden tijd.

Onderwerpen: Spiritualiteit

Beste jongen op de hoek van de straat, ik geef om je


 

Weet je, je kan zoveel meer doen dan diep in je jas weggekropen rondhangen. Ik weet zeker dat je wel een talent bezit waar je anderen en jezelf mee gelukkig zou kunnen maken, al heb je misschien geen ruimte om te studeren. Maar dat je niets doet, dat doet pijn. Wat ga je je kind vertellen over vroeger, als je ooit vader zult zijn?

Onderwerpen: Maatschappelijk

Marokkaanse diabetespatiënte mensonterend behandeld in Den Haag


 

Je kunt bijna zeggen dat je tegenwoordig met een hyper beter buiten op straat insuline kunt spuiten, dan word je namelijk hoogstens scheef aangekeken. Liever dit, dan in een pashokje van de HEMA waar je wordt gezien voor een plassende drugsjunk. Waar je meegenomen en mishandeld wordt door beveiligers. Waar je meegenomen wordt naar het bureau en dubbel gestraft wordt: allochtonen zouden dit (liegen dat ze suikerpatiënt zijn) wel vaker doen

Onderwerpen: Maatschappelijk